Меридиан - Йовин

Ходим и ходим среди орбит,

Ждем рандеву в полосе прилива —

По вечерам здесь бывает красиво,

Мачта Голландца мерно скрипит,

По водостокам зеленые цифры

Медленно полнят собой океан.

Мы — это те, кто составили мифы,

мы — это те, кто стучится в экран.

Мы — это те, кто глядится с башни

В зеркало волн на исходе дня,

Пеплом наполнена наша броня,

Мы — это те, кто живет вчерашним,

Те, кто сошли с колесницы Феба,

Бросившись в серый гранитный шторм,

Вечно блуждая меж сном и небом,

Вечно не обогнув мыс Горн.

Ты не туда несешься, Голландец,

Это не та сторона луны,

Лучше уснуть и не видеть сны,

Чем безнадежно заряды тратить.

Сколько сейчас их во мраке гаснет

В здешних волнах — и что из них я?

Но меридиан твоего бытия

Пересекает мое запястье.

Біз орбиталардың арасында жүреміз және жүреміз,

Жоғары толқында кездесуді күту -

Бұл жерде кешке әдемі

Голландиялықтың діңгегі сықырлайды,

Жасыл сандар

Мұхитты баяу толтырыңыз.

Аңыздарды ойлап шығарған өзіміз

Біз экранды қағатындармыз.

Біз мұнарадан қарайтындармыз

Күннің аяғында толқындардың айнасына,

Құрышымыз күлге толы,

Біз кеше өмір сүріп жатқандармыз

Фебустың арбасынан түскендер,

Өзімді сұр гранитті дауылға лақтырдым,

Ұйқы мен аспан арасында мәңгілікке,

Горн мүйісін мәңгілікке айналдырмайды.

Сіз ол жаққа бармайсыз, голландиялық,

Бұл айдың дұрыс емес жағы

Ұйықтау жақсы, армандамай,

Алымдарды ысырап ету деген не.

Олардың қаншасы қазір қараңғыда шығып жатыр

Жергілікті толқындарда - мен олардың қайсысымын?

Бірақ сіздің болмысыңыздың меридианы

Менің білегімді кесіп өтеді.