Бессонница - Владимир Асмолов

Архангельская конница

Затмила небеса.

Бессонница, бессонница —

Хоть выколи глаза!

И я свою бессонницу,

Как лошадь в поводу,

По вымершему городу

Выгуливать веду.

Поверь, мне так не хочется

С тревогою в груди

Бродить с моей бессонницей

По Млечному пути.

Но что же тут поделаешь,

Когда не спится ей,

Бесплодной и бессмысленной

Бессоннице моей.

Кто-то где-то богу молится,

Кто-то где-то дрянью колется,

Кто-то где-то пьяный ломится

В чью-то дверь в ночи.

Только нам с моей бессонницей

Ничего уже не хочется,

В потолок уставим очи

И молчим.

Любовница постылая,

Бессонница моя,

Не муза белокрылая,

А так — галиматья.

Как в одиночной камере

В плену пустых ночей

Лежу в объятьях каменной

Любовницы моей.

Кормлю ее таблетками,

Пою хмельным вином,

Но лишь ночами редкими

Я забываюсь сном.

И снится мне околица

Далекого села,

Где первая бессонница

В постель ко мне легла.

Архангельск атты әскері

Аспанды қараңғылады.

Ұйқысыздық, ұйқысыздық

Тым болмаса көзіңді ойып ал!

Ал менде ұйқысыздық бар

Қарғыбаудағы ат сияқты

Жойылған қала арқылы

Жаяу жетекші.

Маған сеніңіз, мен қаламаймын

Кеудемдегі уайыммен

Ұйқысыздықпен қыдыр

Құс жолы бойында.

Бірақ мұнда не істеуге болады

Ол ұйықтай алмайтын кезде

Бедеу және мағынасыз

Менің ұйқысыздық.

Бір жерде Құдайға жалбарынып жатыр

Бір жерде қоқыс шаншып жатыр,

Бір жерде мас адам үзіліп кетеді

Түнде біреудің есігінде.

Ұйқысыздықпен тек бізде

Мен енді ештеңе қаламаймын

Көзімізді төбеге қойып көрейік

Ал біз үндемейміз.

жек көретін ғашық,

Менің ұйқысыздық

Ақ қанатты муза емес,

Және де - нонсенс.

Карцердегідей

Бос түндерде қамалған

Мен тастың құшағында жатырмын

Менің ханымдарым.

Оның таблеткаларын тамақтандыру

Мен мас қылатын шарап ішемін

Бірақ сирек түндерде ғана

Ұйқыны ұмытамын.

Ал мен шет жағаны армандаймын

алыс ауыл,

Бірінші ұйқысыздық қайда

Ол менімен төсекке жатты.