Waldesgespräch - Bacio Di Tosca

— Es ist schon spät, es ist schon kalt,

Was reitest du einsam durch den Wald?

Der Wald ist lang, du bist allein,

Du schöne Braut!

Ich führ dich heim!

— Groß ist der Männer Trug und List,

Vor Schmerz mein Herz gebrochen ist.

— So reich geschmückt ist Roß und Weib,

So wunderschön der junge Leib.

— Wohl irrt das Waldhorn her und hin,

O flieh!

Du weißt nicht, wer ich bin.

— Jetzt kenn ich dich — Gott steht mir bei!

Du bist die Hexe Lorelei.

— Du kennst mich wohl — vom hohen Stein

Schaut still mein Schloß tief in den Rhein.

Es ist schon spät, es ist schon kalt,

Kommst nimmermehr aus diesem Wald.

— Кеш батты, күн суытады,

Неге сен орманда жалғыз жүресің?

Орман ұзын, сен жалғызсың,

Әдемі келіншек!

Мен сені үйге апарамын!

— Адамдардың қулығы мен айласы зор,

Менің жүрегім ауырып кетті.

— Ат пен әйелдің сәні сондай,

Жас денесі сондай әдемі.

— Француз мүйізі мұнда да, жерде де жүреді,

О, қаш!

Менің кім екенімді білмейсің.

— Мен сені енді білдім — Құдай маған көмектесші!

Сіз сиқыршы Лорелейсіз.

— Мені жақсы білесің — биік тастан

Менің сарайым Рейннің тереңдігінде тыныш көрінеді.

Қазірдің өзінде кеш, қазірдің өзінде суық,

Сен енді ешқашан бұл орманнан шықпайсың.