Весна - КооперативништяК

Падали камни с неба весной,

Трубы гудели от воплей ослов.

И ослепленные их красотой

Карлицы лезли сквозь иглы кустов.

Карлицы лезли, а вечер синел

Ромом гаванским, мерзким на вкус.

«Вот и остался я не у дел," —

Думал качаемый хмелем Прокруст.

Книги истлеют, что проку в них…

Дым папиросный щиплет глаза,

Падают камни, не клеится стих,

Вот и до нас докатилась весна…

Көктемде аспаннан тас түсті,

Кернейлер есектердің сайрауымен сыңғырлады.

Және олардың сұлулығынан соқыр

Гномдар бұталардың инелерінен өтті.

Гномдар өрмелеп, кеш көгеріп кетті

Гавана ромы, дәмі жағымсыз.

«Сонымен мен жұмыссыз қалдым», -

Прокруст ойға шомды.

Кітаптар шіриді, одан не пайда...

Темекі түтіні көзіңді шағып,

Тас құлады, аят жабыспайды,

Сонымен бізге көктем келді ...