Дождь - КооперативништяК

Весь вечер дождь колотит крыши,

Уныло нагоняя сон.

Нас не спасет ни гром,

Ни погребальный звон…

Луна с субботы прибавляет

И этот жар нам не унять

Найдется крест на нас,

Его нам не обнять…

Князь Тьмы нас гордо охраняет

И ветер молча разобьется

О строй кораллов с желтых вод.

Сквозь них и мы ведем

Безжизненный поход…

А вечер вдрызг промочит крыши.

Умоет звезды за окном.

Нас не спасет ни гром,

Ни погребальный звон…

Не будем больше мы вдвоем…

Кешке жаңбыр жауады шатырларды,

Көңілсіз ұйқыға кету.

Тіпті күн күркіреуі де бізді құтқара алмайды

Өлім емес...

Ай сенбіден бастап қосылып жатыр

Ал біз бұл ыстықты тоқтата алмаймыз

Үстімізде крест болады

Біз оны құшақтай алмаймыз...

Қараңғылық ханзадасы бізді мақтанышпен қорғайды

Ал жел үнсіз соғады

Сары сулардан маржандардың пайда болуы туралы.

Солар арқылы біз басқарамыз

Жансыз жорық...

Ал кешке төбелер сіңеді.

Терезенің сыртындағы жұлдыздарды жуады.

Тіпті күн күркіреуі де бізді құтқара алмайды

Өлім емес...

Біз енді бірге болмаймыз...