Когда ее нет - Андрей Макаревич

Она любит больных и бездомных собак

И не хочет терпеть людей.

Ей открыта ночь и не нужен день.

Она любит уйти в закат, но всегда на страже рассвет.

Отчего же ты сам не свой, когда ее нет.

Она бродит по городу вслед за дождем

То и дело меняя маршрут.

И ее не застать не там и не тут.

Она может сказать: «До завтра!»

и исчезнуть на несколько лет.

Она сама по себе, она не может скрывать

Даже самых простых вещей.

Жаль, что ночь без нее стала ничьей.

Жаль, что голос ее растаял, как дым ее сигарет.

Ол ауру және қаңғыбас иттерді жақсы көреді

Және ол адамдарға шыдағысы келмейді.

Түн оған ашық және оған күндіз қажет емес.

Ол күн батқанды жақсы көреді, бірақ таң әрқашан күзетеді.

Ол болмағанда неге сен өзіңдік емессің.

Ол жаңбырдан кейін қаланы аралайды

Анда-санда маршрутты өзгертіп отырады.

Ал ол жерде де, мұнда да табылмайды.

Ол: «Ертең кездескенше!» деп айта алады.

және бірнеше жылдар бойы жоғалады.

Ол өз бетінше, жасыра алмайды

Тіпті ең қарапайым нәрселер.

Өкініштісі, түн онсыз тең аяқталды.

Шылымының түтініндей үні өшіп кеткені өкінішті.