Мутабор - Павел Кашин

Ты как северная птица, устремлен в мою страну,

Не сумеешь возвратиться встретив в той стране весну.

Эта теплая свобода — ты никто и я ничей.

Под весенним небосводом заживем внутри вещей.

Твой любимый старый пони вдруг родит тебе коня.

Ты в хлопке одной ладони все услышишь про меня.

И настанет расставанье, и прольется пьяный мед.

И со знаньем о незнаньи ты уже ни жив ни мертв.

Так лети хмельная птица сердцем дзэн-дзэн-дзэн звеня

И как ангел Харамица увези к себе меня

Еліме бағытталған солтүстік құстайсың,

Ол елде көктемді қарсы алған соң қайтып орала алмайсың.

Бұл жылы еркіндік - сен ешкім емессің, мен де ешкім емеспін.

Көктемгі аспан астында заттардың ішінде өмір сүрейік.

Сіздің сүйікті кәрі пони сізге кенеттен жылқы туады.

Мен туралы бәрін бір алақанның соғуында естисіз.

Ал қоштасу келеді, мас бал төгіледі.

Ал надандық біліммен сен тірі де, өлі де емессің.

Сондықтан мас құстың жүрегі дзен дзен дзен шырылдап ұшады

Ал Харамица періште сияқты мені өзіңе апар