Город - Павел Кашин

Ты не достроил на песке безумно дивный, чудный город.

Я спешил к тебе, но он, увы тебе уже не был дорог.

Ты забыл бы постепенно обо мне.

Но я достроил все же твой безумно дивный, чудный город.

Ты пошел войной на мой безумно дивный, мудрый город.

Ты сравнял с песком мой безупречно дивный, чудый город.

Ты забудешь постепенно обо мне.

А я построю снова мой безумно дивный, мудрый город.

Ты с головой ушел в войну, твои глаза сжигает порох.

А я открыл окно, быть может ты услышишь звуки хора.

И забудешь постепенно о войне.

И миллионами огней тебя прельстит мой чудный город.

Ты не достроил на песке безумно дивный чудный город

Сіз құмның үстіне ғажайып, керемет қала салған жоқсыз.

Мен саған асықтым, бірақ, өкінішке орай, ол енді саған қымбат емес еді.

Мені бірте-бірте ұмытар едің.

Бірақ мен сенің таңғажайып, ғажайып қалаңды аяқтадым.

Сен менің ақылсыз ғажайып, дана қаламмен соғысқа бардың.

Сіз менің мінсіз ғажайып, ғажайып қаламды құммен тегістедіңіз.

Сен мені бірте-бірте ұмытасың.

Мен өзімнің керемет, дана қаламды қайта саламын.

Соғысқа ат басын тіредің, көзіңді отты мылтық.

Ал мен терезені аштым, мүмкін хордың дыбыстарын еститін шығарсыңдар.

Ал сіз соғысты бірте-бірте ұмытасыз.

Менің тамаша қалам сізді миллиондаған шамдармен еліктіреді.

Сіз құмның үстіне ғажайып ғажайып қала салған жоқсыз