Totí - Silvio Rodríguez

En el cuello de un totí

carboncito de coral,

una tarde me subí

cuando aquel echó a volar,

cuando aquel echó a volar.

Un gajito de galán

y del romerillo flor

tuve tiempo de llevar,

para sentirme mejor.

Y me fui en un copo de oscuridad

como un jinete del ventarrón,

con perfume de la nocturnidad

sobre mi azabache de tornasol.

Bello totí fulígeno,

lienzo del universo,

recreo, póstigo,

fantasma inverso,

saeta de un diablo divino.

Тотидің мойнында

маржан көмір,

бір түсте мен көтерілдім

ол ұша бастағанда,

ол ұшқанда.

Бір тілім ерлік

және розмарин гүлі

Менің алып жүруге уақытым болды

жақсырақ сезіну.

Ал мен қараңғылық түйірінде кетіп қалдым

дауылпаз сияқты,

түннің хош иісімен

менің лакмус ағынында.

Әдемі фулиген тоти,

ғаламның кенептері,

демалыс, қақпа,

кері елес,

құдайлық шайтанның жебесі.