Child - Peter Hammill

I don’t know quite what’s happening

And my eyes don’t see too clear;

All I know is I need you here

If only to shield me from the mood of the world

And hold me and say it doesn’t matter;

But I’m like a child whose dreams are shattered

Crowding round me, images of broken thought

Lines of my life now overgrown

All I can feel is I’m so alone

Without even your bright eyes to reach into my mind

And say that in my life I’ve done right

And I’m like a moonchild in the sunlight

So cast your thoughts upon me, wherever you are

That I may feel you close beside me

And hold your hand, for you to guide me

Through all these catacombs which freeze me with their touch;

Unknowing, knowing so much, my mind cries out

And I’m like a child when the light’s out

With a child’s fear of the dark…

Мен не болып жатқанын білмеймін

Менің көздерім тым анық көрінбейді;

Мен сізге бұл сізге керек нәрсе

Мені әлемнің көңіл-күйінен қорғау үшін

Мені ұстаңыз және бұл маңызды емес деп айтыңыз;

Бірақ мен армандары бұзылған бала сияқтымын

Айналамда толып жатыр, бұзылған ойдың суреттері

Менің өмірімнің сызықтары қазір асып кетті

Мен жалғыз сезінемін

Сенің нұрлы көздеріңсіз менің ойыма жете алмай

Мен өз өмірімде дұрыс әрекет жасадым деп айтыңыз

Ал мен күн сәулесіндегі ай баласындаймын

Сондықтан қайда болсаңыз да, өз ойларыңызды маған аударыңыз

Сенің жанымда жақын екенін сезіну үшін

Маған бағыт беру үшін қолыңызды ұстаңыз

Мені жанасуымен мұздататын осы катакомбалардың барлығы арқылы;

Білмей, көп біле тұра, санам жылайды

Жарық сөнген кезде мен бала сияқтымын

Баланың қараңғылықтан қорқуымен…