Lunga attesa - Marlene Kuntz

Noi non siamo altro che nulla

Nelle immensità universali

Mio Dio…

Nulla è pur sempre qualcosa

Nelle vastità concettuali

Mio Dio…

Ma è così importante

Quanto piccoli siamo noi?

Siamo un accidente casuale

Nell’ebbrezza universale

Mio Dio…

Ed è pur sempre meraviglioso

Un’epifania prodigiosa

Mio Dio…

Ma è così importante

Quello che pensiamo noi?

Crediamo noi?

Vediamo noi?

Sappiamo noi?

Vago per il sentiero pensieroso

E sono molteplici i miei stati d’animo

Rido e sospiro e sorrido dubitoso

Mi prendo sul serio e all’istante mi biasimo

Lunga attesa

E io aspetterò

Cianciano gli uccellini sopra i rami

Mormora come un fiume la fabbrica

Di laggiù dove il cielo ha più chiarori

E ciuffi di spighe il vento solletica

Lunga attesa

E io aspetterò

Біз ештеңе емеспіз

Әмбебап шексіздіктерде

Құдайым-ай…

Ештеңе әлі бірдеңе емес

Тұжырымдама кеңдігінде

Құдайым-ай…

Бірақ бұл өте маңызды

Біз қаншалықты кішкентаймыз?

Біз кездейсоқ апатпыз

Әмбебап интоксикация кезінде

Құдайым-ай…

Және бұл әлі де керемет

Керемет эпифания

Құдайым-ай…

Бірақ бұл өте маңызды

Біз не ойлаймыз?

Біз сенеміз бе?

Көреміз бе?

Біз білеміз бе?

Мен ойланып жолды кезіп келемін

Ал менің көңіл-күйім көп

Күлемін де, күрсінемін де, күмәнмен күлемін

Мен өзімді байыппен қабылдаймын және бірден өзімді кінәлаймын

Ұзақ күту

Ал мен күтемін

Құстар бұтақтардың үстінен сайрап жатыр

Зауыт өзендей ағып жатыр

Аспан көбірек жарық болатын жерде

Құлақтарды жел қытықтайды

Ұзақ күту

Ал мен күтемін