Como el viento de poniente - Marea

De niño no me gustaban los libros ni las sotanas

Ni salir en procesión

Era tan desobediente como el viento de poniente

Revoltoso y juguetón

En vez de mirar pal cielo

Me puse a medir el suelo que me tocaba de andar

Y nunca seguí al rebaño

Porque ni el pastor ni el amo eran gente de fiar

Como aquel que calla, otorga

Y aunque la ignorancia es sorda

Pude levantar la voz

Más fuerte que los ladríos' de los perros consentíos'

Y que la voz del pastor

Empecé haciendo carreras

Por atajos y veredas muy estrechas para mí

Y decían mis vecinos

Que llevaba mal camino apartado del redil

Siempre fui esa oveja negra

Que supo esquivar las piedras que le tiraban a dar

Y entre más pasan los años

Más me aparto del rebaño porque no sé adonde va

Бала кезімде кітапты да, тоқашты да ұнатпайтынмын

Шеруге шықпаңыз

Ол батыс желіндей мойынсұнбады

құмар және ойнақы

Аспанға қараудың орнына

Мен жүруге тура келетін еденді өлшей бастадым

Ал мен ешқашан үйірге ерген емеспін

Өйткені қойшы да, қожайын да сенімді адамдар емес еді

Үндемейтін адам сияқты, береді

Ал надандық саңырау болса да

Мен дауысымды көтере алдым

Иттердің үргенінен күштірек еркелетіңіздер

Ал мынау қойшының дауысы

Мен жарыса бастадым

Төте жолдар мен жолдар арқылы мен үшін тым тар

Ал көршілерім айтты

Тіршіліктен адастырған

Мен әрқашан сол қара қой болдым

Өзіне лақтырылған тастардан қалай жалтаруды білгені

Ал жылдар өте береді

Үйірдің қайда баратынын білмей, үйірден көбірек бөлініп кетем