Barniz - Marea

Será por ti que no hay más velo que tu pelo

Y que la luna se ha vestido de arlequín pa' ti y pa' mi

Será por ti que las fatigas son mis primas

Y es que se me caga encima el corazón al sonreír

Será por ti que no me da la puta gana de

Asomarme a la ventana ni para verlas venir

Será por ti que mi envite a la vida es rascar mi barriga

Me repica el corazón por bulerías si me mira

Si me engrasa la garganta con saliva

Mis duquelas y mis males palmean por soleares

Si me dice que me quiere to los días

Me apego a ti como el barniz, y se te pudre la madera

En mil quinientas primaveras sin dormir

Será por ti que caben tos mis malos ratos

En la caja de zapatos donde guardo el porvenir

Será por ti que me tropiezo en el pasillo

Con el canto de los grillos cuando no me quiero ir

Será por ti que llega el nueve de febrero

Y otra vez soy carcelero de unos besos sin carmín

Será por ti que lo mío en las nubes solo es un desliz

Me repica el corazón por bulerías si me mira

Si me engrasa la garganta con saliva

Mis duquelas y mis males palmean por soleares

Si me dice que me quiere to los días

Me apego a ti como el barniz, y se te pudre la madera

En mil quinientas primaveras sin dormir, como el barniz

Serás cabrón, murmura el sol con la boquita pequeña

Serás desgraciao', murmura la vida, que pronto me olvidas

Con lo que te he dao'

Seré lo que no quise ser, seré tu cielo, tu antojo, tu niño, tu mar

Serás hijo puta, guiñandome un ojo me dice la luna al pasar

Сенің арқаңда шашыңнан артық перде жоқ

Ал ай сен үшін де, маған да арлекин болып киінді

Шаршағандар менің немере ағаларым болғаны сенің кесіріңнен болады

Күлімсірегенде жүрегім дір ете қалады

Сенің кесірімнен менде лас болғым келмейді

Олардың келе жатқанын көрмеу үшін терезеге қараңдар

Менің өмірге шақыруым сенің арқаңнан болар, ішімді тырнау

Маған қарасаң, жүрегім ауырады

Тамағымды сілекеймен майласаң

Менің дукелаларым мен ауруларым табандарына шапалақтайды

Сен мені күнде жақсы көретініңді айтсаң

Мен саған лак сияқты жабысамын, ал ағашың шіріп кетеді

Ұйқысыз он бес жүз бұлақта

Менің жаман күндерім сенің арқаңда болады

Мен болашақты сақтайтын аяқ киім қорабында

Дәлізде сүрінуім сенің кесіріңнен болады

Кеткім келмегенде шырылдаған әнмен

Тоғызыншы ақпанның келуі сіздің арқаңызда болады

Мен тағы да ерін далабысыз сүйіспеншіліктердің түрмешісімін

Сенің арқаңда бұлттағы менің жай ғана сырғыма

Маған қарасаң, жүрегім ауырады

Тамағымды сілекеймен майласаң

Менің дукелаларым мен ауруларым табандарына шапалақтайды

Сен мені күнде жақсы көретініңді айтсаң

Мен саған лак сияқты жабысамын, ал ағашың шіріп кетеді

Лак сияқты он бес жүз ұйқысыз бұлақтарда

Сен бейбақ боласың, – деп күбірледі күн кішкентай аузымен

Бақытсыз боласың, — деп күңкілдейді өмір, сен мені тез ұмытасың

Саған бергеніммен

Болғым келмегендей боламын, Аспаның боламын, еркелігің, балаң, теңіз боламын

Көзін қысып, шіркіннің баласы боласың, Ай өтіп бара жатып айтады