Schrei - Eric Fish

Stand ich einst auf einem lichten Fels

Dessen Fuß vom Meer umtost

Hart im Wind vom Sturm umgriffen

Suchte Frieden, Freiheit, Trost

Und ein Schrei löste sich dann

Aus meiner Kehle, stürmte himmelan

Stieß an brennendes Gestirn

Suchte seinen Weg, vorbei

An noch nicht entdeckten Welten

Hin zum ewigen Eis

So ein Schrei kann viel erreichen

Herzen reißen

Stein erweichen

Kann die Grenzen überfliegen

Und kann jede Furcht besiegen

Fast verhallt, ein leises Flüstern nur

Kam der Schrei dann schließlich an

In dem fernen, kalten, stillen Land

Bei dem alten weisen Mann

Und er lauschte meinem Schrei

Lächelte, und dachte bei sich leis:

Nein, Es ist noch nicht zu spät!

Denn ich höre, dass Du lebst

Wenn du schreist, wie neugeboren

Ist noch lange nichts verloren!

Halb im Traum noch, halb erwacht

Sah ich wo ich schrie, wo ich stand

Auf dem Boulevard des Lebens

Auf der Gosse hohem Rand

War umringt von tausend Toren, deren Ohren

Sich mir zugewandt

Und sie hörten meinen Schrei

Schrien auch und dachten sich dabei:

Nein, es ist noch nicht zu spät!

Wenn wir nur die Angst zerstör'n

Wenn wir schrei’n aus1000 Kehlen

Muß uns sicher jemand hören!

So ein Schrei …

Бірде мен жарқыраған тастың үстінде тұрдым

Кімнің аяғы теңізде лақтырылған

Дауыл соққан желге қатты ұсталды

Бейбітшілік, еркіндік, жайлылық іздеді

Сосын айқай шықты

Тамағымнан ұшып, аспанға шапты

Жарылған жанып тұрған жұлдыз

Оның жолын іздеді

Әлі ашылмаған дүниелер туралы

Мәңгілік мұзға

Мұндай айқай көп нәрсеге қол жеткізе алады

жүректерді жыртады

тасты жұмсарту

Шектеуден өте алады

Және кез келген қорқынышты жеңе алады

Өшіп кете жаздады, жай ғана сыбырлау

Сосын ақыры айқай шықты

Алыс, суық, үнсіз елде

Қарт данышпанмен

Ал ол менің айқайымды тыңдады

Күлімсіреп, іштей ойланып:

Жоқ, әлі де кеш емес!

Себебі сенің тірі екеніңді естіп тұрмын

Жаңа туған нәресте сияқты айқайлағанда

Әлі ештеңе жоғалған жоқ!

Жартысы түсінде, жартысы ояу

Мен қай жерде айқайлағанымды, қайда тұрғанымды көрдім

Өмір бульварында

Арықтағы биік жиекте

Құлағы бар мың ақымақты қоршап алды

маған қарай бұрылды

Олар менің жылауымды естіді

Олар да айғайлап, іштей ойлады:

Жоқ, әлі де кеш емес!

Тек қорқынышты жойсақ

Біз 1000 жұлдырудан айқайлағанда

Әрине, біреу бізді тыңдауы керек!

Мұндай айқай...