Gelb - Prinz Pi

Wer hätt' geglaubt, dass nach dem Ende von der Welt

Verlier’n wir alles und dann finden wir uns selbst

Galaxie bei Nacht ein sternenhelles Zelt

Der Ball aus Feuer leuchtet immer noch in gelb

Das Licht im Wald ist wieder rotorange

Das hohe Gras, es kitzelt etwas an den Shorts

Wir kehren zurück von uns’rer Jagd in unser Dorf

In der alten Welt da war’n wir ohne Schutz

Die Ruinen von den Städten sind voll Wind

Auf dem Platz da knarrt im Wind ein altes Schild

Moos liegt wie eine grüne Decke auf Asphalt

Die Moderne von grad gestern wurde alt

Doch wir stammen immer noch vom Affen ab

Wir stehen seit Anbeginn der Zeiten auf ei’m Massengrab

Denn wir hassen uns so sehr wie man sich hassen kann

Seit dem Anfang fangen Erfindungen mit Waffen an

Wer hätt' geglaubt, dass nach dem Ende von der Welt

Verlier’n wir alles und dann finden wir uns selbst

Galaxie bei Nacht ein sternenhelles Zelt

Der Ball aus Feuer leuchtet immer noch in gelb

Wer hätt' geglaubt, dass nach dem Ende von der Welt

Verlier’n wir alles und dann finden wir uns selbst

Galaxie bei Nacht ein sternenhelles Zelt

Der Ball aus Feuer leuchtet immer noch in gelb

Wie viel besser schmeckt die Luft ohne den Staub?

Wie herrlich riecht von dem Lagerfeuer der Rauch?

Wie geheimnisvoll fliegen Funken hinauf?

Wie gut tut das warme Essen in dei’m Bauch?

Und draußen vor der Türe rütteln die Stürme

Nur auf dem Schachbrett vor uns steh’n noch paar Türme

Ohne all die Mauern gibt es kaum noch Hürden

Keine Gesetze, die uns sagen, was wir dürfen

Wir haben uns wieder reduziert auf das Minimum

Haben an all den alten Luxus eigentlich kaum Erinnerungen

Brauchten als Reichtum nur die Wunder dieser Welt

Seitdem das Licht ausging, da wurde es wieder hell

Wer hätt' geglaubt, dass nach dem Ende von der Welt

Verlier’n wir alles und dann finden wir uns selbst

Galaxie bei Nacht ein sternenhelles Zelt

Der Ball aus Feuer leuchtet immer noch in gelb

Wer hätt' geglaubt, dass nach dem Ende von der Welt

Verliern wir alles und dann finden wir uns selbst

Galaxie bei Nacht ein sternenhelles Zelt

Der Ball aus Feuer leuchtet immer noch in gelb

Ақырзаман болған соң бұған кім сенеді

Бәрін жоғалтып алайық, сосын өзімізді табамыз

түнде галактика жұлдызды шатыр

От шары әлі күнге дейін сары түспен жарқырайды

Ормандағы жарық қайтадан қызыл-қызғылт сары түсті

Биік шөп, ол шорттарды қытықтайды

Аңшылықтан ауылымызға қайтамыз

Ескі әлемде біз қорғаныссыз болдық

Қалалардың қирандылары желге толы

Алаңда желмен сықырлап тұрған ескі белгі тұр

Мүк асфальттағы жасыл көрпе сияқты жатыр

Кеше ғана заман ескірді

Бірақ біз әлі маймылдан шыққанбыз

Біз басынан бері жаппай бейіттің басында тұрдық

Өйткені біз бір-бірімізді жек көретіндей жек көреміз

Ең басынан өнертабыстар қарудан басталады

Ақырзаман болған соң бұған кім сенеді

Бәрін жоғалтып алайық, сосын өзімізді табамыз

түнде галактика жұлдызды шатыр

От шары әлі күнге дейін сары түспен жарқырайды

Ақырзаман болған соң бұған кім сенеді

Бәрін жоғалтып алайық, сосын өзімізді табамыз

түнде галактика жұлдызды шатыр

От шары әлі күнге дейін сары түспен жарқырайды

Шаңсыз ауаның дәмі қаншалықты жақсы?

Лагерден шыққан түтіннің иісі қандай керемет?

Ұшқындар қаншалықты жұмбақ болып ұшады?

Асқазанға жылы тағам қаншалықты пайдалы?

Ал есік сыртында боран соғып тұр

Алдымыздағы шахмат тақтасында санаулы ғана қарттар қалды

Барлық қабырғаларсыз ешқандай кедергілер қалмайды

Ешқандай заң бізге не істеуге рұқсат беретінін айтпайды

Біз өзімізді қайтадан минимумға дейін төмендеттік

Шын мәнінде, барлық ескі сән-салтанаттар туралы естеліктер жоқ

Байлық ретінде бұл дүниенің ғажайыптары ғана керек еді

Жарық сөнгеннен кейін қайтадан жарық болды

Ақырзаман болған соң бұған кім сенеді

Бәрін жоғалтып алайық, сосын өзімізді табамыз

түнде галактика жұлдызды шатыр

От шары әлі күнге дейін сары түспен жарқырайды

Ақырзаман болған соң бұған кім сенеді

Біз бәрін жоғалтамыз, содан кейін өзімізді табамыз

түнде галактика жұлдызды шатыр

От шары әлі күнге дейін сары түспен жарқырайды