Колыма - Михаил Гулько

Я помню тот Ванинский порт,

И крик парохода угрюмый.

Как шли мы по трапу на борт,

В холодные, мрачные трюмы.

Как шли мы по трапу на борт,

В холодные, мрачные трюмы.

От качки страдали зека,

Ревела пучина морская;

Лежал впереди Магадан —

Столица Колымского края.

Лежал впереди Магадан —

Столица Колымского края.

Не крики, а жалобный стон,

Из каждой груди вырывался.

«Прощай навсегда, материк!" —

Ревел пароход, надрывался.

«Прощай навсегда, материк!" —

Ревел пароход, надрывался.

Будь проклята ты, Колыма,

Что названа Черной Планетой.

Сойдешь поневоле с ума —

Оттуда возврата уж нету.

Сойдешь поневоле с ума —

Оттуда возврата уж нету.

Пятьсот километров тайга,

Где нет ни жилья, ни селений.

Машины не ходят туда —

Бредут, спотыкаясь, олени.

Машины не ходят туда —

Бредут, спотыкаясь, олени.

Я знаю, меня ты не ждешь,

И писем моих не читаешь.

Встречать ты меня не придешь,

А если придешь — не узнаешь.

Прощайте, и мать, и жена,

И вы, малолетние дети.

Знать, горькую чашу до дна

Пришлось мне выпить на свете.

По лагерю бродит цинга.

И люди там бродят, как тени.

Машины не ходят туда —

Бредут, спотыкаясь, олени.

Будь проклята ты, Колыма,

Что названа Черной Планетой.

Сойдешь поневоле с ума —

Оттуда возврата уж нету.

Сойдешь поневоле с ума —

Оттуда возврата уж нету.

Ванино порты есімде,

Ал кеменің айқайы мұңды.

Біз мінуге баспалдақпен келе жатып,

Суықта, мұңды ұстайды.

Біз мінуге баспалдақпен келе жатып,

Суықта, мұңды ұстайды.

Сотталушы соққыдан зардап шекті,

Теңіз тұңғиығы гүрілдеді;

Магаданның алдында жатыр -

Колыма облысының астанасы.

Магаданның алдында жатыр -

Колыма облысының астанасы.

Айқай емес, мұңды мұң,

Ол әр кеудеден жарылып кетті.

«Мәңгілікке қош бол, материк!»

Кеме гүрілдеді, шиеленісті.

«Мәңгілікке қош бол, материк!»

Кеме гүрілдеді, шиеленісті.

Қарғыс атсын саған Колыма

Қара планета деп нені атайды.

Жынды боласың ба -

Ол жақтан қайтарым жоқ.

Жынды боласың ба -

Ол жақтан қайтарым жоқ.

Бес жүз шақырым тайга,

Тұрғын үй де, ауыл да жоқ жерде.

Онда көліктер жүрмейді -

Бұғылар сүрініп келеді.

Онда көліктер жүрмейді -

Бұғылар сүрініп келеді.

Мені күтпейтініңді білемін

Ал сен менің хаттарымды оқымайсың.

Менімен кездесуге келмейсің,

Ал келсең білмей қаласың.

Қоштасу, ана мен әйел,

Ал сендер, жас балалар.

Ащы тостағанды ​​түбіне дейін біл

Мен жарықта ішуге тура келді.

Лагерьде цинга кезіп жүр.

Ал адамдар онда көлеңкедей тентіреп жүреді.

Онда көліктер жүрмейді -

Бұғылар сүрініп келеді.

Қарғыс атсын саған Колыма

Қара планета деп нені атайды.

Жынды боласың ба -

Ол жақтан қайтарым жоқ.

Жынды боласың ба -

Ол жақтан қайтарым жоқ.