Comme une chanson bizarre - Gerard Lenorman

Me revient à la mémoire

Comme une chanson bizarre

Que je chantais sans y croire

Quand le rêve est trop fragile

Pour qu´on en garde le fil

Sur les touches blanches et noires

Mon piano jouait tout seul

Là dans le matin triste et sale

Un peu comme un chant d´espoir

Qui parlait de paradis perdu

Où les hommes disparus s´aiment chaque jour un peu plus

Où les hommes disparus s´aiment chaque jour un peu plus

Dans ma chanson plus de guerres

Plus de rêves éphémères

S´envolant au petit jour

L´aigle épouse la colombe

Et la terre est presque ronde

Tant elle enfante l´amour

Plus de chagrins dérisoires

Qui détruisent les histoires

Les enfants deviennent rois

Rois de tous ces paradis perdus

Où les hommes disparus s´aiment chaque jour un peu plus

Où les hommes disparus s´aiment chaque jour un peu plus

Me revient à la mémoire

Comme une chanson bizarre

Que je jouais malgré moi

Comme si j´étais la plume

Que quelques rayons de lune

Guideraient entre mes doigts

Je ne pouvais pas me taire

J´abolissais les frontières

Sur le clavier sous mes doigts

S´éveillaient les paradis perdus

Où les hommes disparus s´aiment chaque jour un peu plus

Où les hommes disparus s´aiment chaque jour un peu plus

Un peu de moi un peu de vous

Beaucoup d´amour et tant et tant

D’espoir au coeur du monde entier (x 10)

Менің есімде бар

Біртүрлі ән сияқты

Сенбестен ән айтқаным

Арман тым нәзік болғанда

Бақылау үшін

Ақ және қара пернелерде

Менің пианином өздігінен ойнады

Онда қайғылы және лас таңертең

Үміт әні сияқты

Жоғалған жұмақ туралы кім айтты

Өлген адамдар бір-бірін күн сайын көбірек жақсы көретін жерде

Өлген адамдар бір-бірін күн сайын көбірек жақсы көретін жерде

Менің әнімде соғыс болмайды

Енді өткінші армандар болмайды

Таң атқанда ұшып барады

Бүркіт көгершінге үйленеді

Ал жер дөңгелек дерлік

Ол соншалықты махаббатты тудырады

Енді болмашы қайғы жоқ

Әңгімелерді кім бұзады

Балалар патша болады

Осы жоғалған жұмақтардың патшалары

Өлген адамдар бір-бірін күн сайын көбірек жақсы көретін жерде

Өлген адамдар бір-бірін күн сайын көбірек жақсы көретін жерде

Менің есімде бар

Біртүрлі ән сияқты

Мен өзіме қарамастан ойнадым

Мен мамық болған сияқтымын

Бірнеше ай сәулесі ғана

Саусақтарым арқылы бағыттаушы еді

Мен үндемедім

Мен шекараларды жойдым

Саусақтарымның астындағы пернетақтада

Жоғалған жұмақтарды оятты

Өлген адамдар бір-бірін күн сайын көбірек жақсы көретін жерде

Өлген адамдар бір-бірін күн сайын көбірек жақсы көретін жерде

Мен туралы аздап сіз туралы

Көптеген махаббат және көп

Бүкіл әлемнің жүрегіндегі үміт (x 10)