L'avenir - Danakil

L’avenir appartient à celui qui l’apprivoise et puis celui qui le craint,

L’avenir appartient à celui qui le façone de ses propres mains.

L’avenir appartient à celui qui l’apprivoise et puis celui qui le craint,

Mais il prendra moins soins de celui qui laisse glisser l’amour entrer ses

mains.

Qui a pû donc un jour inventer ce commerce,

Si tu veux vivre payes et pour payer travailles.

Abominable troc, insondable tristesse,

Effroyable méprise qu’ils nous changent en bétail!

Je voudrais courir,?

et aimer

plutôt qu'à coup de coudes gagner quelques (beignets?)

La course au bonheur propose différents tracés

Laissez nous choisir lequel emprunter

Refrain:

L’avenir appartient à celui qui l’apprivoise et puis celui qui le craint,

L’avenir appartient à celui qui le façone de ses propres mains

L’avenir appartient à celui qui l’apprivoise et puis celui qui le craint,

Mais il prendra moins soins de celui qui laisse glisser l’amour entrer ses

mains.

Comme un chercheur aime son or,

Comme un pirate chédit son trésor,

Je carresse l’idée de partir, vivre comme un marginal,

Pour le meilleur et pour le pire je veux vivre mon ideal!

Laissez nous exister pour nous même,

Et penser par nous même,

Que les matons ouvrent les portes et que nos esprits se libèrent

Que la nature nous rapporte ce que la ville veut nous taire!

La douleur, la douceur, la folie…

Se confondent, tournent et consument mon esprit,

Demain s’annonce un jour nouveau et je n’ai pas sommeil,

Un matin mélange de brume et de soleil

J’aimerais voir fondre les reperes et couler les balises

J’ai la folie des grands espaces, je reve de boucler les valises!

Laisseez derriere moi le mouvement et le bruit,

Le silence me suffit, le silence me suffit…

Refrain:

L’avenir appartient à celui qui

l’apprivoise et puis celui qui le craint,

L’avenir appartient à celui qui

le façone de ses propres mains.

L’avenir appartient à celui qui

l’apprivoise et puis celui qui le craint,

Mais il prendra moins soins de celui qui

laisse glisser l’amour entrer ses mains.

Болашақ оны бағындырғанға, сосын одан қорқатынға,

Болашақ оны өз қолымен қалыптастырғандардың қолында.

Болашақ оны бағындырғанға, сосын одан қорқатынға,

Бірақ ол сүйіспеншілікке жол берген адамға аз қамқорлық жасайды

қолдар.

Бұл кәсіпті кім ойлап тапқан,

Егер сіз өмір сүргіңіз келсе, төлеңіз және жұмыс жасаңыз.

Жиренішті айырбас, түсінбес қайғы,

Бізді малға айналдырған қорқынышты қателік!

Мен жүгіргім келеді,?

және махаббат

бірнеше түртудің орнына (пончик?)

Бақыт үшін жарыс әртүрлі жолдарды ұсынады

Қайсысын қарызға алатынымызды таңдайық

Хор:

Болашақ оны бағындырғанға, сосын одан қорқатынға,

Болашақ оны өз қолымен қалыптастырғандардың қолында

Болашақ оны бағындырғанға, сосын одан қорқатынға,

Бірақ ол сүйіспеншілікке жол берген адамға аз қамқорлық жасайды

қолдар.

Зерттеуші өз алтынын жақсы көргендей,

Қарақшы қазынасынан айырылғандай,

Мен кету идеясымен ойнаймын, ығыстырылған адам сияқты өмір сүремін,

Жақсы болсын, жаман болсын мен өз идеалымды өмір сүргім келеді!

Өзіміз үшін бар болайық,

Ал өзіміз ойланайық,

Күзетшілер есікті ашып, санамызды босатсын

Қаланың бізді нені өшіргісі келетінін табиғат бізге айтсын!

Ауырсыну, тәттілік, ессіздік...

Менің ойымды шатастырып, айналдырыңыз және жеңіз,

Ертең жаңа күн мен ұйықтамаймын,

Тұман мен күннің таңы

Мен көрнекті орындардың еріп, маяктардың батып бара жатқанын көргім келеді

Менде кең кеңістіктің ессіздігі бар, мен чемодандарымды жинауды армандаймын!

Қозғалыс пен шуды артымда қалдырыңыз,

Маған үнсіздік жеткілікті, маған үнсіздік жеткілікті...

Хор:

Болашақ кімнің қолында

оны қолға үйретеді, сосын одан қорқатын адамды,

Болашақ кімнің қолында

оны өз қолдарымен пішіндейді.

Болашақ кімнің қолында

оны қолға үйретеді, сосын одан қорқатын адамды,

Бірақ ол кімге аз қамқорлық жасайды

махаббат оның қолына өтсін.