Il vecchio e la farfalla - Angelo Branduardi

La grande quercia

Che da sempre vegliava

Come un custode al confine del prato

Lo vide un giorno apparire da lontano:

Un vecchio uomo dal passo un po’lento…

Vieni, vecchio uomo, il tuo riparo io sarò

Il tuo corpo stanco in un dolce abbraccio accoglierò

Vieni, vecchio uomo, il tuo riparo io sarò

Al canto delle fronde il tuo capo cullerò…

Il vecchio uomo

Alla quercia si affidò

E dolcemente poi si addormentò…

L’uomo dormiva

E tra sè sorrideva

Col vecchio capo appoggiato alla mano:

Sognò di essere diventato farfalla

Di aver lasciato il suo vecchio corpo…

La farfalla gialla su di un altro fiore si posò

Di essere diventata un vecchio uomo addormentato poi sognò

Үлкен емен

Кім үнемі қарап отырды

Көгалдың шетіндегі күзетші сияқты

Бір күні оның алыстан көрінгенін көрді:

Сәл баяу қарт ...

Кел, қария, мен саған пана боламын

Шаршаған денеңді тәтті құшақта қарсы аламын

Кел, қария, мен саған пана боламын

Жапырақтардың әнінде мен сенің басыңды шайқаймын ...

Қарт

Ол еменге сенді

Сосын ақырын ұйықтап қалды...

Ер адам ұйықтап қалды

Және ол өзіне күлді

Кәрі басын қолына қойып:

Ол көбелек болдым деп армандады

Ескі денесін тастап кеткеннен...

Сары көбелек басқа гүлге қонды

Ол ұйықтап жатқан қарт болғанын армандады