Высота - Александр Маршал

Облака седые белые смотрят вниз на землю грешную,

Ничего с собой поделать я в этой жизни не могу,

С высотой — как с верной женщиной, видно, навсегда повенчан я,

И её до самой вечности в своём сердце сберегу.

Припев:

Высота… Зовёт и манит высота,

Высота… Волнует душу неспроста —

Там легко, там мне покой и чистота,

Высота… Высота… Высота!..

Там за грозами и ливнями горизонт — надёжной линией,

Для пилота небо синее — дом привычный и родной.

Дом, в котором сны сбываются, жизнь другая начинается,

Облака крыла касаются, и до звёзд подать рукой

Припев:

Высота… Зовёт и манит высота,

Высота… Волнует душу неспроста —

Там легко, там мне покой и чистота,

Высота… Высота… Высота!..

Высота… Высота!..

Ақ сұр бұлттар күнәкар жерге қарады,

Мен бұл өмірде өзіммен ештеңе істей алмаймын,

Биіктікпен - адал әйел сияқты, менің мәңгілік үйленетінім анық,

Ал мен оны мәңгілікке жүрегімде сақтаймын.

Хор:

Биіктік... Биікті шақырып, шақырады,

Биіктігі ... Жанды бір себеппен толқытады -

Ол жерде оңай, мен тыныштық пен тазалықты табамын,

Бой... Бой... Биік!

Онда, найзағай мен жаңбырдың артында көкжиек сенімді сызық,

Ұшқыш үшін аспан көгілдір - таныс және таныс үй.

Армандар орындалатын үй, басқа өмір басталады,

Қанаттың бұлттары жанасып, жұлдыздар қол астында

Хор:

Биіктік... Биікті шақырып, шақырады,

Биіктігі ... Жанды бір себеппен толқытады -

Ол жерде оңай, мен тыныштық пен тазалықты табамын,

Бой... Бой... Биік!

Биіктік... Биіктік!