Наблюдатель - Аквариум

Здесь между двух рек — ночь.

На древних холмах, лежа в холодном песке,

Ждет наблюдатель.

Он знает, что прав.

Он неподвижен и прям.

Скрыт в кустах

Его силуэт.

Ветер качает над ним

Ветви, хоть ветра сегодня нет.

Ночь кружится в такт

Плеску волн, блеску звезды,

И наблюдатель уснул,

Убаюканный плеском воды.

Ночь пахнет костром.

Там за холмом — отблеск огня,

Четверо смотрят на пламя.

Неужели один из них я?

Может быть, это был сон,

Может быть нет —

Не нам это знать.

Где-нибудь ближе к утру

Наблюдатель проснется

Чтобы отправиться спать.

Міне, екі өзеннің арасында түн болды.

Суық құмда жатқан ежелгі төбелерде,

Бақылаушы күтіп тұр.

Ол өзінің дұрыс екенін біледі.

Ол қозғалыссыз және түзу.

Бұталарда жасырылған

Оның силуэті.

Оның үстінен жел соғып тұр

Бұтақтары, бүгін жел болмаса да.

Түн ырғағымен айналып жатыр

Толқындардың шашырауы, жұлдыздардың ұшқыны,

Ал бақылаушы ұйықтап қалды

Судың шашырандысынан дірілдеп қалды.

Түнде оттың иісі шығады.

Төбенің артында оттың көрінісі бар,

Төрт жалынға қарады.

Мен солардың бірімін бе?

Мүмкін бұл арман болды

Мүмкін жоқ -

Оны білу біз үшін емес.

Таңға жақын жерде

Бақылаушы оянады

Ұйықтауға.