Девочка - Белая Гвардия, Зоя Ященко

На скрипке девочка играла

Соната струйками стекала

И капли звонкие роняла

На лепестки его ресниц.

Безумству музыки внимая

Прохладный мрамор зала таял,

Вспорхнула акварелей стая

С разбуженных и нервных лиц.

Он шёл ко мне неторопливо

И огнедышащая грива

Вздымаясь, пенилась как пиво,

Ужом вилась вины спина.

Но я его не замечала.

На скрипке девочка играла

Он бросил взгляд острей кинжала

И всё.

И кончилась весна.

Қыз скрипкада ойнады

Соната тамшылап түсті

Және шырылдаған тамшыларды тастады

Кірпіктерінің жапырақшаларында.

Музыканың ессіздігін тыңдау

Залдың салқын мәрмәр еріді,

Бір топ акварель ұшты

Оянған және жүйке жүзінен.

Ол маған қарай ақырын жүрді

Әрі от шашатын жал

Сырадай көбіктеніп,

Кінәлі арқандай бұралып.

Бірақ мен оны байқамадым.

Қыз скрипкада ойнады

Қанжардан да өткір қарады

Болды.

Ал көктем аяқталды.