Uyan Ali'm - Ozbi

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m

Uyan Ali’m

Yağmur çiseliyor, içinde tebessüm eden garip bir hüzün var

Sanırım bana diyor ki ''hadi kalk oğlum sevdiklerine bir sözün var.''

Ama sanki bahar gelmiş ve ben uçuşmaya hazırlanan bir polenmişim gibi

Sanki bir deniz beni taşıyor ve ben keyifle sırt üstü uzanıyormuşum gibi

Sanki pamuk gibi

Bir çocuğun üflediği bir baloncuk gibi

Filizini güneşine armağan eylemiş dalında yeşeren tomurcuk gibi

Sanki her şey çok ağır, ruhum hafiflemiş gibi

Yağmur yağıyor evet, ama suratıma değmiyormuş gibi

Neden toprağın kokusunu alamıyorum?

Sanırım burnumu kırdılar belki de rüzgar giremiyordur

Ama acıması gerekir, acımıyor.

evet elimde kan var, kanı görüyorum

Peki neden mutluyum, neden canım yanmıyor?

Ormanın estiğini görüyorum ama rüzgarı hissetmiyorum

En son dayak yiyordum, şimdiyse kuş gibi havalara uçuyorum

Neden?

Ellerim yerde, ayaklarım yerde

Ben ölmüş müyüm?

Ben ölmüş müyüm?

Ben ölmüş müyüm?

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m

Uyan Ali’m

Sorsam sana ne yaptın bana diye

Kararmış bahar, bulanmış kana niye?

Verilmiş karar, kıyılmış cana

Diyet ödenmiş bu akşam satılmış hayat diye

Korksam ama yıkılmaz duvar

Evet fikirler uçar, bezirgan çalar yine

Ömürler solar, yanılmaz saat

Kalp dururken bu akşam, haykırır ''sanat'' diye

Haykırır aşk diye!

Haykırır aşk diye!

Haykırır aşk diye!

Haykır Adalet diye!

Haykır Adalet diye!

Haykır Adalet diye!

Haykır Adalet diye!

Ben ölmüş müyüm?

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m

Uyan Ali’m

Оян Али, оян

Жеті пышақ жарақатына шыдай алмадың...

Оян Али, оян

Жеті пышақ жарақатына шыдай алмадың...

Әлиді оят

Әлиді оят

Жаңбыр жауып тұр, күлімдеп тұрған біртүрлі мұң бар

Маған: «Кел, балам, жақындарыңа айтар сөзің бар» дейді ғой деп ойлаймын.

Бірақ көктем келіп, ұшуға дайын тұрғандай.

Мені теңіз алып бара жатқандай, мен рахаттанып шалқасынан жатып қалдым

мақта сияқты

Бала үрлеген көпіршік сияқты

Күніне өскін берген бұтақта өскен бүршік сияқты

Бәрі де ауыр, жаным жеңілдегендей

Жаңбыр жауып тұр, бірақ бұл менің бетіме тимейтін сияқты

Неліктен мен топырақтың иісін сезбеймін?

Менің ойымша, олар мұрнымды сындырды, мүмкін жел кіре алмайды

Бірақ ол ауыруы керек, ол ауырмайды.

иә менің қолымда қан бар, мен қан көріп тұрмын

Ендеше мен неге бақыттымын, неге қиналмаймын?

Мен орманның соққанын көремін, бірақ желді сезбеймін

Өткенде ұрып-соғып, енді құстай ұшып келемін

Неліктен?

Қолым жерде, аяғым жерде

мен өлдім бе?

мен өлдім бе?

мен өлдім бе?

Оян Али, оян

Жеті пышақ жарақатына шыдай алмадың...

Оян Али, оян

Жеті пышақ жарақатына шыдай алмадың...

Әлиді оят

Әлиді оят

Мен сенен сұрасам, сен маған не істедің?

Неліктен қара бұлақ, боялған қан?

Шешім қабылданды, кесілген жан

Бүгін түнде сатылған өмір үшін төленген диета

Мен қорқамын, бірақ бұзылмайтын қабырға

Иә, ойлар ұшады, дүкенші тағы ұрлайды

Өмір сөнеді, жаңылмайтын сағат

Бүгін түнде жүрек тоқтаған кезде «өнер» деп айғайлайды.

Ол махаббат деп айқайлайды!

Ол махаббат деп айқайлайды!

Ол махаббат деп айқайлайды!

Әділдік үшін айғайла!

Әділдік үшін айғайла!

Әділдік үшін айғайла!

Әділдік үшін айғайла!

мен өлдім бе?

Оян Али, оян

Жеті пышақ жарақатына шыдай алмадың...

Оян Али, оян

Жеті пышақ жарақатына шыдай алмадың...

Әлиді оят

Әлиді оят