Selam - Ozbi

Hayatı anladım ben, meğerse zaman gerekliymiş

Ömür dönencesinde dönüp gerçeği görmeye

Tükenmek ve düşmek, üstünde tepinmeler

Yerde nefes almaya çalışırken tozdan körelmeler

Çırpınırsın bataklığa düşen ördek gibi

Aşka küsersin çamura bulanmış yırtık bir gömlek giyip

Zaten hatıralar çanak ve çömlek gibi

Çocukluğuna uzanırsın kilden bir örnek verip

Sanat ve hayat arasında hep gidip geldim

Bu bilinmzlik kavramlarının boşluğunda eğildim ben

Değildim ski ben

Artık inandığım gerçeklerim çömlekçinin çarkıyla şekillendi

Toz, toprak, kil alevle harman

Onur, inanç, umut gönülde ferman

Hatıralar ve zaman, kalem ve dilde kelam

Tüm geçen yıllar Ozbi’den selam (Ozbi'den selam, Ozbi’den selam)

Өмірді түсіндім, уақыт керек болып шықты

Өмірдің тропикке бұрылып, шындықты көру үшін

Күйіп, құлап, тепкілей бер

Жерде дем алуға тырысқанда шаңнан соқырлық

Батпаққа құлаған үйректей қалқып кетесің

Сүйіспеншілікке ренжідің, Жыртық көйлекті лай басып

Қазірдің өзінде естеліктер қыш пен қыш сияқты

Балалық шағыңызға қол созып, сазды мысалға келтіресіз.

Өнер мен өмірдің арасына ылғи жүріп-тұрдым

Мен бұл түсініксіз түсініктердің бостығына иілдім

мен шаңғы емес едім

Менің қазір сенетін шындықтарым құмыра дөңгелегі арқылы қалыптасты.

Шаңның, жердің, саздың жалын қоспасы

Жүректегі намыс, сенім, үміт, жарлық

Естелік пен уақыт, тілде қалам мен сөз

Озбиден сəлем, өтіп бара жатқан жылдар (Озбиден сəлем, Озбиден сəлем)