Even Eeuwig - Liesbeth List

Ik weet dat ik een stofje ben dat meewaait met de winden

Nog kleiner dan een druppel water in de oceaan

Maar mijn handen zoeken door totdat ze houvast zullen vinden

En mijn voeten voelen naar een plek waar ik kan blijven staan

Ik weet niet wie mijn dagen telt, maar alles hier is vluchtig

De eindigheid regeert met harde handen mijn bestaan

En toch wil ik niet verdrinken in een eindeloze ruimte

Ik weiger in een zee van tijd onderuit te gaan

Oh, ik weet dat het voorbij is voordat ik knipper met mijn ogen

Maar ik kan toch niet geboren zijn om zinloos te vergaan

Ook al ben ik dan een bron die op den duur weer op zal drogen

Ik wil met beide benen midden in het leven staan

Het zonlicht kruipt voorzichtig door een kier in de gordijnen

Je doet je ogen open en kijkt me lachend aan

En ik voel me even eeuwig, want de liefde ligt hier bij me

En ik kijk met open ogen naar de zin van mijn bestaan

Мен желмен бірге соққан шаңның түйіршігі екенімді білемін

Тіпті мұхиттағы бір тамшыдан да кішірек

Бірақ қолдарым ұстағанша іздей береді

Ал аяғым тұра алатын жерді сезеді

Менің күндерімді кім санайтынын білмеймін, бірақ мұнда бәрі өткінші

Шектілік менің өмірімді қатты қолмен басқарады

Сонда да мен шексіз кеңістікте батып кеткім келмейді

Мен уақыт теңізіне батудан бас тартамын

О, көзім жыпылықтағанша біткенін білемін

Бірақ мен ақылсыз өлу үшін туа алмаймын

Ақыры қайта құрғайтын бұлақ болсам да

Өмірдің ортасында екі аяғыммен тұрғым келеді

Күн сәулесі перделердің саңылауынан абайлап өтеді

Көзіңді ашып, маған күлімдей қарайсың

Мен біраз уақыт бойы мәңгілік сезінемін, өйткені махаббат менімен бірге

Мен болмысымның мағынасына ашық көзбен  қараймын