Act 1: Call Magic - Jane Siberry

Oh my gosh, I almost didn’t make it!

But I did.

And I have so many messages for you from the

villages that I have passed through.

This is part three of a three part story.

A little bit strange

A little bit funny

And a little bit gory.

Here we go.

And as I came around the corner of the building,

I saw embedded in the wall a shell, I saw a most

beautiful pearl and I saw the footprints of a dog

and I saw a word M-A-G-l-C.

And I looked over to

you in your garden and you leaned forward to me

and you said ‘How beautiful!'.

Thank you!

‘No,

how beautiful are the columns of the temple that

have found their way here, right now.'

We can climb the highest mountain

We can ford the raging river

Even as we make the waitress cry

Even as we curse the next guy

Even as we brace for attack from our fellow man

And we can hear a child crying

on the other side of the world

Even as we can’t hear our own friends but …

And I came around the corner of the building

and I saw embedded in the wall a shell, a pearl,

a seven-league boot, the footprints of a dog and

I saw people streaming past you ¡n the garden.

Where were they going?

Hey!

CALL MAGIC!

A man approached me on the street and he said

‘You're so attractive'.

I know.

‘Your legs are like

columns in a temple, I just want to caress them and

I…' And I said aren’t you my girlfriend’s boyfriend?

Oh, I’d never do anything.

I just thought you valued

honesty.'

I do.

‘I just thought you valued openness.'

I DO.

Call Magic!

Wha?

Just then a woman came walking towards me

wearing what looked like a superhero’s cape but

not quite.

Very plain and unassuming.

And as

she passed, she looked at me and her eyes were

bright blue and piercing and brimming with

intelligence and humour.

I felt like I’d been zapped.

You never know who you’re talking to

You never know who you’re walking to

You never know who you’re sitting beside

You never know who you’re taking for a ride

What?

I take people for a ride?

LET GO!

But he just wouldn’t let go of it.

He said he’d never

do anything but he wouldn’t stop saying what he

wouldn’t do.

I couldn’t stop him.

Call Magic!

Not now.

Call Magic!

I’m too busy.

And I came around the corner of the building,

I saw embedded in the wall

a shell, a pearl, I did NOT see the footprints

of the dog though.

Hey!

And then I passed three men at the side Z.

of the road smoking.

And then I passed a couple talking.

Marry me.

I can’t marry you.

Marry me.

I won’t marry you.

You make me feel almost sleazy!

It’s not that you judge

I don’t feel like you do

It’s just how wobbly my spine feels

when I stand next to you

I pick up the phone.

I don’t call you.

I pick up the phone.

I don’t call you.

Marry me.

I won’t marry you

Mmuh schmuh!

Why doesn’t he just marry her?

Let Go!

But I didn’t understand, you see.

She was

just asking about integrity.

And my judgment of

this couple started to make me feel soooo sleepy.

As

if I’d been running through a field of self-vampirizing

poppies (the poppies being me).

CALL MAGIC!

No.

CALL MAGIC!

Muh…

CALL MAGIC!

Magic…

CALL MAGIC!

OK.

MAGIC!!!

Like That?

And to my great surprise a big black dog came

bounding towards me.

Wha?

Is this Magic?

You want me to take Magic for a walk?

So Magic

and I started walking towards the next village.

We passed three men — Shadrach, Meshach and

Abednego.

We passed three children — they

were humming at the side of a field and the field

was beginning to change, to come back to life.

And I felt like I’d had bandaids ripped from my

eyes and I was so … GRATEFUL?

Not exactly.

NOT EXACTLY!

NOT EXACTLY!

О, құдайым, мен үлгере алмай қалдым!

Бірақ мен болдым.

Және менде сізден көптеген хабарламалар бар

мен өткен ауылдар.

Бұл үш бөлімнің үш бөлігі.

Біраз біртүрлі

Біраз күлкілі

Және аздап қанды.

Мінеки біз.

Мен ғимараттың бұрышын аралап келдім,

Қабырғаға ендірілген қабықты көрдім, көбін көрдім

әдемі інжу мен иттің іздерін көрдім

мен M-A-G-l-C сөзін көрдім.

Мен қарадым

Сіз өз бақшаңызда болдыңыз және маған  еңкейдіңіз

және сіз «Қандай әдемі!» дедіңіз.

Рақмет сізге!

'Жоқ,

ғибадатхананың бағаналары қандай әдемі

Дәл қазір осы жерден өз жолын тапты.'

Біз ең биік тауға шыға аламыз

Біз қытырлақ өзеннен өте аламыз

Даяшыны жылатсақ та

Келесі жігітті қарғағандай

Біздің бауырластарымыздан шабуыл жасағанда да

Баланың жылағанын естиміз

әлемнің арғы жағында

Тіпті біз өз достарымызды ести алмасақ та, бірақ…

Мен ғимараттың бұрышын араладым

мен қабырғаға қабық , маржан   қалып                                                                                                                                       I    Жемчу  жемчу ді көрді.

 жеті лига етік, ит ізі және

Мен бақшада жаныңыздан өтіп бара жатқан адамдарды көрдім.

Олар қайда бара жатыр еді?

Эй!

MAGIC ҚОҢЫРАУ!

Көшеде бір адам маған жақындап  деді 

"Сіз өте тартымдысыз".

Мен білемін.

«Аяқтарың ұқсас

ғибадатханадағы бағандар, мен оларды жай ғана сипап алғым келеді

Мен...' Мен сен менің қызымның жігіті емессің бе?» дедім.

О, мен ешқашан ештеңе жасамас едім.

Мен сізді бағалады деп ойладым

адалдық.'

Мен істеймін.

«Мен жай ғана сізді ашықтықты бағалайсыз деп ойладым».

МЕН ІСТЕЙМІН.

Сиқырға қоңырау шалыңыз!

Не?

Сол кезде бір әйел маған қарай келе жатты

суперқаһарманның шапанын киген, бірақ

мүлде емес.

Өте қарапайым және қарапайым.

Және ретінде

ол өтті, ол маған қарады және оның көздері болды

ашық көк және пирсинг және мол

интеллект және юмор.

Мен өзімді қиналғандай сезіндім.

Сіз кіммен сөйлесетініңізді ешқашан білмейсіз

Сіз кімге бара жатқаныңызды ешқашан білмейсіз

Сіз кімнің жанында отырғаныңызды ешқашан білмейсіз

Кімге мініп жатқаныңызды ешқашан білмейсіз

Не?

Мен адамдарды сапарға шығарамын ба?

ЖІБЕРУ!

Бірақ ол жай ғана кетпес еді.

Ол  ешқашан болмайтынын айтты

ештеңе істемейді, бірақ ол айтқанын тоқтатпайды

жасамас еді.

Мен оны тоқтата алмадым.

Сиқырға қоңырау шалыңыз!

Қазір емес.

Сиқырға қоңырау шалыңыз!

Мен тым бос емеспін.

Мен ғимараттың бұрышын араладым,

Қабырғаға салынғанын көрдім

қабық, інжу, іздерін көрмедім

иттің бірақ.

Эй!

Содан кейін мен Z бүйірінде үш адамдан өттім.

жолдағы темекі шегу.

Содан кейін мен бірнеше сөйлесуден өттім.

Маған тұрмысқа шық.

Мен саған үйлене алмаймын.

Маған тұрмысқа шық.

Мен саған үйленбеймін.

Сіз мені ерінбей қалдырасыз!

Бұл сіз соттағаныңыз емес

Мен сіз сияқты сезінбеймін

Бұл менің омыртқамның дірілдегені

Мен сенің қасыңда тұрғанда

Мен телефонды аламын.

Мен сізге қоңырау шалмаймын.

Мен телефонды аламын.

Мен сізге қоңырау шалмаймын.

Маған тұрмысқа шық.

Мен саған үйленбеймін

Ммух!

Неліктен ол оған үйленбейді?

Жіберу!

Бірақ түсінбедім, көріп тұрсыз.

Ол болды

тек адалдық туралы сұрайды.

Және менің ойым

бұл жұп мені қатты ұйықтай бастады.

ретінде

Егер мен өзім вампирлеу өрісімен жүгірсем

көкнәр (көкнәр – мен).

MAGIC ҚОҢЫРАУ!

Жоқ.

MAGIC ҚОҢЫРАУ!

М...

MAGIC ҚОҢЫРАУ!

Сиқырлы…

MAGIC ҚОҢЫРАУ!

ЖАРАЙДЫ МА.

МАГИЯ!!!

Осы сияқты?

Менің үлкен тосынсыйыма үлкен қара ит келді

маған қарай  шектейді.

Не?

Бұл сиқыр ма?

Магия мен серуен                                                                                                                серуен                                                               |

Сонымен Сиқыр

мен келесі ауылға қарай жүре бастадым.

Біз үш ер адамнан өттік - Шадрах, Мешах және

Абеднего.

Біз үш баладан өттік - олар

егістік пен даланың шетінде ызылдап жатты

өзгере бастады, өмірге оралу.

Мен таңғыштарымды жұлып алғандай болдым

көздерім мен соншалықты… РАХМЕТ?

Дәл емес.

ДӘЛ ЕМЕС!

ДӘЛ ЕМЕС!