Ёжик - Иван Кучин

Я вчера запалил самовар,

Только в хату зашел, руки вымыл.

А собачка зовет как ишак

Глянул — ежик: «Фу, Найта!», — свои мол.

Найта тут же лизнула ежа,

Как щенка, ведь щенят своих нету.

Завернулась в иголки душа

И раскрылась седьмым чудом света.

Припев:

У ежика на шубе колючий огород,

Никто его не любит, никто его не ждет,

Никто не приласкает, не спросит как дела,

А каждой Божьей тваре так хочется тепла!

Я порой тоже ежусь в комок,

Ощеряюсь иголками тоже…

Хочешь, еж, бедный твой животок

Почесать мы с собакой поможем?

Ешь, пушистик, вот сыр, молоко.

Отдыхай от невзгод и ненастья.

Вы бы видели как далеко расплескалось ежовое счастье!

Припев:

У ежика на шубе колючий огород,

Никто его не любит, никто его не ждет,

Никто не приласкает, не спросит как дела,

А каждой Божьей тваре так хочется тепла!

Он ушел в лес, в родные края,

Оглянулся на миг — попрощаться.

Он ушел как уходят друзья

Век с которыми жаль расставаться.

Припев:

У ежика на шубе колючий огород,

Никто его не любит, никто его не ждет.

Живет он старенький в цветочках аленьких

И носит валенки для самых маленьких.

Мен кеше самаурын тұтаттым,

Мен үйге кіріп, қолымды жудым.

Ал ит есек сияқты шақырады

Ол қарады – кірпі: «Фу, рыцарь!», - дейді олар.

Рыцарь бірден кірпіні жалады,

Күшік сияқты, өйткені өз күшіктері жоқ.

Жан инелеріне оралған

Және әлемнің жетінші кереметі ретінде ашылды.

Хор:

Кірпінің тонында тікенді бағы бар,

Оны ешкім сүймейді, оны ешкім күтпейді,

Ешкім еркелетпейді, хал-жағдайыңды сұрамайды.

Ал Алланың әрбір жаратылысы жылулықты аңсайды!

Мен де кейде кесек жеймін,

Мен де инелерге түкіремін...

Кірпі керек пе, байғұс ішің

Біз итке тырнауға көмектесеміз бе?

Жеңдер, үлпілдек, міне ірімшік, сүт.

Қиындықтар мен қолайсыз ауа-райынан демалу.

Сіз кірпі бақытының қаншалықты алысқа төгілгенін көруіңіз керек еді!

Хор:

Кірпінің тонында тікенді бағы бар,

Оны ешкім сүймейді, оны ешкім күтпейді,

Ешкім еркелетпейді, хал-жағдайыңды сұрамайды.

Ал Алланың әрбір жаратылысы жылулықты аңсайды!

Ол орманға, туған жерге,

Бір сәт артыма қарадым – қоштасу үшін.

Ол достары кеткендей кетіп қалды

Қоштасу өкінішті ғасыр.

Хор:

Кірпінің тонында тікенді бағы бар,

Оны ешкім сүймейді, оны ешкім күтпейді.

Ол қызыл гүлдерде кәрі өмір сүреді

Ал кішкентайларға киізден етік кигізеді.