Таволга - Иван Кучин

Таволга заплакала в лесу

О моем запела о страдании

Заплела ромашку ты в косу

И ушла к другому на свидание

Я под нашей ждал тебя ольхой

Ты прошла не замечая мимо

От чего я стал тебе чужой

От чего я стал тебе не милый

От того ль что я в хмельном огне

Молодость свою безумно трачу

От того ль что уж давно по мне

Таволга в лесу так горько плачет

Ай за что же крест я свой несу

Ай за что такое наказание

Заплела ромашку ты в косу

И ушла к другому на свидание.

Шалғынды орманда жылады

Мен азапты жырладым

Сіз түймедақ өріп, өріп жібердіңіз

Және кездесуге басқасына кетті

Мен сені біздің қарақұйрықтың астында күттім

Байқамай өтіп кеттің

Неге саған бөтен болып қалдым

Неге мен саған ұнамсыз болып қалдым

Мас күйінде отқа түскенімнен

Мен жастық шағымды ессіз өткіземін

Мен үшін көптен бері болған нәрседен

Ормандағы шабындық өте ащы жылайды

А, мен неге өз айқышымды көтеріп жүрмін

Әй, не жаза

Сіз түймедақ өріп, өріп жібердіңіз

Ал ол кездесуге басқасына кетті.