Портрет - Иван Кучин

Жизнь проходит, течёт, словно речка,

Снег осенний кружится над ней.

Я портрет твой повесил у печки,

Чтоб тебе было, мама, теплей.

Чтоб ты видела, как одиноко

Мне, когда замерзает река,

И как сердце пронзило глубоко

О тебе ножевая тоска.

Милый твой образ на старом портрете

Я берегу много лет.

Нет мне дороже всех женщин на свете,

Чем мама, которой нет.

Вдруг качнулся портрет, и улыбка

Пробежала по тонким губам.

Ах, сынок, твоей жизни ошибка

Это ты, без сомнения, сам.

Ты меня никогда ведь не слушал,

Поступал на свой риск и страх.

Чтож теперь мою скорбную душу

Ты терзаешь в унылых стихах.

Милый твой образ на старом портрете

Я берегу много лет.

Нет мне дороже всех женщин на свете,

Чем мама, которой нет.

Я, наверное, был бы умнее,

Если б знал, что та речка без дна.

Но, увы, что мы в жизни имеем,

Мы за это заплатим сполна.

Потому буду жить я у речки

И писать до последних дней.

Я портрет твой повесил у печки,

Чтоб тебе было, мама, теплей.

Милый твой образ на старом портрете

Я берегу много лет.

Нет мне дороже всех женщин на свете,

Чем мама, которой…

Жизнь проходит, течёт, словно речка,

Снег осенний кружится над ней.

Я портрет твой повесил у печки,

Чтоб тебе было, мама, теплей.

Өмір өтеді, өзендей ағып жатыр,

Оның үстіне күзгі қар жауады.

Мен сенің портретіңді пешке іліп қойдым,

Сіз, ана, жылы болуыңыз үшін.

Қаншалықты жалғыздықты көру үшін

Маған өзен қатқанда

Ал жүрек қалай терең тесіп кетті

Сен туралы пышақ аңсау.

Ескі портреттегі тәтті бейнең

Мен көп жылдар бойы үнемдедім.

Жоқ, мен әлемдегі барлық әйелдерден қымбатпын,

Болмаған анаға қарағанда.

Кенет портрет тербеліп, жымиды

Жіңішке еріндерге жүгірді.

О, балам, сенің өмірің қате

Бұл сіз, сөзсіз, өзіңізсіз.

Сіз мені ешқашан тыңдамадыңыз

Мен өз тәуекеліммен және қорқынышыммен әрекет еттім.

Ал енді менің сорлы жаным

Көңілсіз өлеңдерде азаптайсың.

Ескі портреттегі тәтті бейнең

Мен көп жылдар бойы үнемдедім.

Жоқ, мен әлемдегі барлық әйелдерден қымбатпын,

Болмаған анаға қарағанда.

Мен ақылдырақ болар едім

Ол өзеннің түбі жоқ екенін білсем.

Бірақ, өкінішке орай, бізде өмірде не бар,

Біз бұл үшін толық төлейміз.

Сондықтан мен өзен жағасында тұрамын

Және соңғы күндерге дейін жазыңыз.

Мен сенің портретіңді пешке іліп қойдым,

Сіз, ана, жылы болуыңыз үшін.

Ескі портреттегі тәтті бейнең

Мен көп жылдар бойы үнемдедім.

Жоқ, мен әлемдегі барлық әйелдерден қымбатпын,

Анасынан гөрі...

Өмір өтеді, өзендей ағып жатыр,

Оның үстіне күзгі қар жауады.

Мен сенің портретіңді пешке іліп қойдым,

Сіз, ана, жылы болуыңыз үшін.