Нищенка - Иван Кучин

Я каждый день хожу одной тропой

И каждый день в глазах ее печаль

Стоит она с протянутой рукою

Стоит она, укутанная в шаль

Стоит она без Родины, без флага

В платочке сером, с песней на устах

Как проклинал судьбу свою бродяга

И как с сумой тащился на плечах

--RF--

Так пой же, пой мне песню о том

Вот так и я судьбу свою кляня

Брожу один по белу свету

Без друга, без жены да без коня

Навис туман над высохшей рекою

Белеет церковь где-то на краю

И нищенке с протянутой рукою

Монетки я с орлами подаю

Возьмет она — глаза ее косые

Рука дрожит, крестя меня вослед

И в этом есть наверно вся Россия

И еще будет сотни тысяч лет

--SOLO--

--RF--

Мен күнде бір жолмен жүремін

Оның көзінде күнде мұң бар

Ол қолын созып тұрады

Ол орамалға оранып тұр

Отансыз, Тусыз тұр

Сұр орамалды, Ернінде ән

Қаңғыбас оның тағдырын қалай қарғады

Ал сөмкемен иығына қалай сүйрегенін

--RF--

Ендеше ән айт, мен туралы ән айт

Тағдырыма осылай қарғыс айтамын

Кең дүниені жалғыз кезіп жүрмін

Доссыз, әйелсіз, иә атсыз

Құрғақ өзеннің үстінен тұман басып тұрды

Шіркеу бір шетінде ағарып жатыр

Ал қолын созған қайыршы әйел

Мен бүркіттері бар тиындарды беремін

Ол алады - оның көздері қиғаш

Қолым дірілдеп, мені шомылдыру рәсімінен өткізеді

Ал бұл бүкіл Ресей болса керек

Ал жүздеген мың жылдар болады

--ЖЕКЕ--

--RF--