Колесница - Иван Кучин

Служил в столице бравый капитан

В одном полку с красавицей майоршей,

И был у ни не полевой роман,

И даже не служебный - нечто больше...

Звенел уж бубенцами белый конь,

И ленточки вплетались в стремена,

Но не сыграла свадьбу им гармонь:

Нагрянула гражданская война.

По хмурому небу летит колесница,

И кто его знает, что с нами случится.

Судьба - штука злая, ты с ней не шути,

Лети, колесница, лети...

Судьба - штука злая, ты с ней не шути,

Лети, колесница, лети...

И вот последний вечер для двоих,

Накрыли стол, хоть ясно понимали,

Что не предаст никто из них своих,

Тем более, что оба присягали.

Он ей сказал: "Семь бед - один ответ!

Давай со мной: там батька, хата есть!.."

"А как же мама? Знаешь, милый, нет.

Езжай к своим, а я останусь здесь".

И рухнул мир, казалось: вот и всё!..

Но в чью бы ветры сторону не дули,

Хранил он фотографию её

И верил, что она отводит пули.

Невеста тож портрет его взяла,

Когда пришёл приказ ей: "На восток!"

И пристальнее в оптику ствола

Глядела, прежде чем спустить курок.

И пронесли влюблённые поврозь

Свою любовь с востока и до юга,

И хорошо, что им не довелось

Увидеться, чтоб разлюбить друг друга.

Так дай же Бог им мир и в мире том

В душе - смирения, в небе - тишины!

Чтоб детям не впитался с молоком

Смертельный яд бессмысленной войны.

Ержүрек капитан астанада қызмет етті

Әдемі майормен бір полкте,

Екеуінің де далалық романтикасы болған жоқ,

Тіпті ресми емес - тағы бір нәрсе ...

Қоңырау соқты ақ боз ат,

Ал таспалар үзеңгілерге тоқылған,

Бірақ аккордеон олар үшін үйлену тойын ойнамады:

Азамат соғысы басталды.

Мұңды аспаннан арба ұшады,

Ал біздің басымыз не боларын кім білсін.

Тағдыр деген жаман нәрсе, онымен араласпа

Ұш, арба, ұш...

Тағдыр деген жаман нәрсе, онымен араласпа

Ұш, арба, ұш...

Міне, екіге арналған соңғы кеш,

Олар анық түсінсе де дастархан жайды

Олардың ешқайсысы өздеріне опасыздық жасамайды,

Оның үстіне екеуі де ант берді.

Ол оған: «Жеті қиындық – бір жауап!

Менімен бірге жүр: әкем бар, саятшы бар! .. »

"Бірақ ана ше? Білесің бе, жаным, жоқ.

Сендікіне бар, мен осында қаламын».

Ал әлем күйреді, көрінді: бәрі болды! ..

Бірақ жел қай жағынан соқса да,

Ол оның суретін сақтап қалды

Және ол оның оқтарды бұрғанына сенді.

Қалыңдық оның портретін де алды,

Оған бұйрық келгенде: «Шығысқа!»

Және бөшкенің оптикасына жақынырақ

Мен триггерді тартпас бұрын қарадым.

Және ғашықтарды ажыратты

Шығыстан оңтүстікке дейінгі махаббатың

Олардың болмағаны жақсы

Бір-біріңді ғашық болу үшін көр.

Ендеше Алла оларға о дүниеде тыныштық берсін

Жанында – кішіпейілділік, көкте – тыныштық!

Балалар сүтке сіңіп кетпеуі үшін

Мәнсіз соғыстың өлімге әкелетін уы.