Madeleine - Hugues Aufray

Debout sur un bac de misère

Allant au gré de la rivière

Dans la nuit, chante un vieux passeur

Il chante et rit autant qu’il pleure

Madeleine, Madeleine

Demain matin, il se marie

Et le bouquet qu’il a choisi

C’est Madeleine, la pécheresse

Qui l’a cueilli dans sa détresse

Madeleine, Madeleine

Tout le village s’est embarqué

Sur le radeau de la mariée

Les gens se moquent entre leurs dents

En regardant vêtue de blanc

Madeleine, Madeleine

Mais le radeau a chaviré

Il était vraiment trop chargé

Chevaux, amis, femme et carrosse

Tout s’est noyé le jour des noces

De Madeleine, de Madeleine

On a cherché la vérté

Mais elle aussi avait coulé

Il n’est resté qu’un vieux passeur

Pleurant l’amour, perdant l’honneur

Pour Madeleine, pour madeleine

(Merci à nadine pour cettes paroles)

Қасірет жәшігінде тұру

Өзенмен төмен түсу

Түнде қарт паромшы ән салады

Жыласа да ән айтып, күледі

Магдалена, Магдалена

Ертең ол үйленеді

Ал гүл шоғын өзі таңдады

Бұл күнәкар Мадлен

Оны қиналғанда кім көтеріп алды

Магдалена, Магдалена

Бүкіл ауыл бортқа отырды

Қалыңдықтың салында

Адамдар тістерінің арасында күледі

Ақ киініп қарап тұр

Магдалена, Магдалена

Бірақ сал аударылып қалды

Бұл шынымен тым бос болды

Жылқылар, достар, әйел және күйме

Мұның бәрі той күні суға батып кетті

Мадленнен, Мадленнен

Біз шындықты іздедік

Бірақ ол да батып кетті

Тек ескі контрабандашы ғана қалды

Махаббат үшін жылау, намысты жоғалту

Мадлен үшін, Мадлен үшін

(Осы сөздер үшін Надинге рахмет)