Traumwald - Finsterforst

Im Traumwald am Trauersee

Wartete weinend die Sternenfee

Mich ihr zu zeigen wagt ich kaum

Um schnell zu erwachen aus diesem Traum

Doch die Nacht hat wieder keinen Schlaf gebracht

Auf Wanderschaft zog mich der Sterne Macht

Den Pfad entlang aus Sternenstaub

Wie golden leuchtend Himmelslaub

Bis dann sprach die Fee der Sterne

«Zeig dich mir, ich seh dich gerne!

Entdeck mich, nimm mich in den Arm!

Und halte mir die Nächte warm!»

Die Sterne, die die Fee gesandt

Ein leuchtend Pfad aus ihrer Hand

Um sicher zu gehn, dass ich nichts versäume

Weist sie mir den Weg ins Land der Träume

Doch auf der Suche nach dem fernen Ort

Bläst mich kalt der Wind hinfort

Doch Sternenstaub rieselt auf mich hernieder

Um zu zeigen den Weg, um zu finden sie wieder

Doch leider, was ich ihr so oft versprochen

Habe ich schon bald gebrochen

Ich dachte, ich hätte gefunden mein Glück

Und trotzdem zog es mich nach Haus zurück

Und so ging ich nicht mehr Nacht für Nacht

Zu dem Ort, wo sie mich damals angelacht

Und obwohl ich doch so grausam war

Saß sie beim Abschied noch in Freude da

Doch als meine Kontur verschwamm im Wind

Schrie sie noch: «Geh nicht Nebelkind!»

Nun wird tiefer wieder der See der Trauer

Und der Wind weht wieder rauer und rauer

Doch nur langsam erlischt die heiße Glut

Bis das Meer sie erstickt in stürmischer Flut

Verbringe solange die Nächte wach

Denn ihre Worte hallen noch ewig nach

Die Sterne, die die Fee gesandt

Ein leuchtend Pfad aus ihrer Hand

Um sicher zu gehn, dass ich nichts versäume

Wies sie mir den Weg ins Land der Träume

Und auf der Suche nach dem fernen Ort

Blies mich kalt der Wind hinfort

Nun sitzt sie alleine, singt traurige Lieder

Ich liege wach, kehre nie wieder

Қайғылы көлде армандаған орманда

Жұлдызды пері жылап күтті

Мен оған өзімді көрсетуге әрең батыламын

Бұл түстен тез ояну үшін

Бірақ түн қайтадан ұйқы әкелмеді

Қыдырсам, жұлдыздардың құдіреті мені өзіне тартты

Жұлдыз шаңының жолында

Алтын жарқыраған аспан жапырақтары сияқты

Оған дейін жұлдыздар пері сөйледі

«Өзіңді көрсет, мен сені көргім келеді!

Мені ашыңыз, мені құшақтаңыз!

Түндерімді жылы ұста!»

Пері жіберген жұлдыздар

Оның қолынан жарқыраған жол

Мен ештеңені жіберіп алмау үшін

Ол маған армандар еліне апаратын жолды көрсетеді

Бірақ алыс жерді іздеуде

Жел мені салқын етіп алып кетті

Бірақ маған жұлдыз шаңы түседі

Жол көрсету үшін, қайта табу үшін

Өкінішке орай, мен оған жиі уәде бердім

Мен көп ұзамай сындым

Мен өз бақытымды таптым деп ойладым

Сонда да мені үйге тартты

Сондықтан мен түнде түнде жүруді тоқтаттым

Сол кезде ол маған күлген жерге

Мен сондай қатыгез болсам да

Қоштасқанда ол әлі де сол жерде қуанып отырды

Бірақ менің контурым желде бұлыңғыр болды

Ол айқайлады: «Небелкиндке барма!»

Енді мұң көлі тағы да тереңдеп барады

Ал жел қайта соғады

Бірақ ыстық шоқ баяу ғана сөнеді

Теңіз оларды дауылды толқынмен тұншықтырғанша

Түндерді ояу өткізіңіз

Өйткені оның сөздері әлі күнге дейін мәңгілікке жаңғырады

Пері жіберген жұлдыздар

Оның қолынан жарқыраған жол

Мен ештеңені жіберіп алмау үшін

Ол маған армандар еліне апаратын жолды көрсетті

Ал алыс жерді іздеуде

Жел мені суық етіп ұшырды

Қазір ол жалғыз отырады, мұңды әндер айтады

Мен ояу жатырмын, ешқашан оралмаймын