Sturmes Ernte - Finsterforst

Schier endlos scheint der Krieg

Das Blut es quillt aus ihren Adern

Siecht nur noch bis zum Tode hin

Denn sie kann sich nicht mehr wehren

Was trägt nach Haus den Sieg?

Die Sicherheit verdrängt das Hadern

Zerstörung prägt das Weltenbild

Nur wohin wirst du nach Hause kehren?

Die Landschaft wirkt so grau

Das Feuer bringt nur Asche

Saugt gierig Blut und Tau

Die Vergangenheit verwaschen

So kommt einst am schönsten Tag

Der finale Schlag

Und der Erde volle Pracht

Wird zunichte über Nacht

Wenn alles zusammenbricht

Erlischt jeglich Licht

Der Welt tiefe Düsternis

Bleibt als letztes Zeugnis

Die Luft, die wir atmen, stickig und kalt

Das Wasser, das wir trinken, süßes Gift

Die Flüsse färben sich rot vom Blut

Sturm ist der Wind, den wir ernten

Schön war sie einstmals die Erde so alt

Und wir dachten, dass es uns nicht betrifft

Von der Natur uns gegeben jegliches Gut

Doch das war es nicht im Entfernten

Krieg und Zerstörung, die Welt wird unser sein

Für Macht und Reichtum, reihen wir uns ein

Die Schlacht sie tobt, keiner wird verschont

Der Sieg er naht, wir werden reich belohnt

Ein Stück Geschichte, die das Leben schreibt

Bloße Zerstörung, ist was übrig bleibt

Doch dieses Mal sind wir zu weit gegangen

So bleibt der Himmel schwarz verhangen

Nun gibt es nichts mehr von alledem, was einstmals wichtig war

Nur noch alles verzehndes Feuer stellt sein Schauspiel dar

Feuer, Asche und Rauch, die Welt sie steht in Flammen

Den Untergang der Menschheit, wir beschworen ihn zusammen

Соғыс бітпейтін сияқты

Олардың тамырларынан қан шығады

Өлімге қарап тұр

Өйткені ол енді өзін қорғай алмайды

Жеңісті үйге әкелетін не?

Қауіпсіздік жанжалды ығыстырады

Деструкция дүниетанымды қалыптастырады

Үйге қай жерге қайтасың?

Пейзаж өте сұр болып көрінеді

Өрт тек күл әкеледі

Қанды сорып, сараңдықпен шық

Өткенді жуыңыз

Ең әдемі күн осылай келеді

Соңғы соққы

Ал жердің сәні

Түнде бұзады

Бәрі құлаған кезде

Барлық шамдар сөнеді

Дүниенің терең қараңғылығы

Соңғы айғақ ретінде қалады

Біз тыныс алатын ауа бұлыңғыр және салқын

Біз ішетін су, тәтті улану

Өзендер қанға боялған

Дауыл - біз жинайтын жел

Әдемі ол бір кездері жер өте кәрі еді

Және бұл бізге қатысы жоқ деп ойладық

Табиғаттың бізге берген кез келген жақсылығы

Бірақ олай емес еді

Соғыс пен қирау, әлем біздікі болады

Билік пен байлық үшін сапқа тұрайық

Шайқас жалғасуда, ешкімді аямайды

Жеңіс жақын, мол сауапқа кенелеміз

Өмір жазған тарих

Тек жойылу ғана қалады

Бірақ бұл жолы тым алысқа кеттік

Сондықтан аспан қара болып қалады

Енді бір кездері маңызды болған нәрсе жоқ

Тек барлық азайып бара жатқан от оның ойынын білдіреді

От, күл мен түтін, Дүние отқа оранды

Адамзаттың күйреуін біз бірге шақырдық