Утро - Дельфин

Молоко бежит из пакета полости,

Уголками губ по скулам вниз тянется,

Наполняя цифрами своей плотности,

И все больше начинает нравиться.

Когда обломки белые хватают горло.

В деснах стынут нервов черные дыры.

Я насыщаюсь, добытым сегодня горлом,

Куском, оторванным от серого тела мира.

А стол белым снегом радует.

Мгновение перламутром жемчуга виснет.

И длинными нитками бус падает,

На мелкие брызги дробясь, киснет.

Сүт қуыс қаптамасынан ағып кетеді,

Еріннің бұрыштары бет сүйектерінен төмен қарай созылады,

Оның тығыздық сандарымен толтыру,

Ал маған одан сайын ұнай бастады.

Сынықтар ақ болған кезде жұлдыруды ұстаңыз.

Тістегі қара тесіктер нервтерді қатыртады.

Бүгінгі көмейге тойдым

Дүниенің сұр денесінен үзілген кесек.

Ал аппақ қарлы дастархан қуантады.

Бір сәт інжу-маржан ілулі тұрады.

Ал моншақтардың ұзын жіптері түседі,

Кішкене шашырандыларға ұсақтау, қышқыл.