Свет для меня - Дельфин

Ангелы тихое принесли утро,

Розовых облаков перья, сонного перламутра.

Сняли с груди моей ожерелье, молчали,

Сердца моего стук слушали, с тишиной ровняя.

Билось оно в ладонях небесных рук, медленно остывая.

Легкие покидая, хрипел выдох последний, бесстрашием полный.

Радовался я, смотрел в глаза любви чистоты бездонной.

Плакали ангелы, крыльями теребя, собственного испугавшись чуда.

Отпускала их, пухом выстланная, земля, взявшимся ниоткуда.

Періштелер тыныш таңды әкелді

Қызғылт қауырсын бұлт, Ұйқысыз інжу-маржан.

Олар кеудемдегі алқаны алып тастады, олар үнсіз қалды,

Жүрегім соғуды тыңдады, үнсіздікпен теңестірді.

Ол аспанның алақанында соғып, баяу суыды.

Өкпеден шығып, соңғы дем шығару ысқырды, қорқынышқа толы.

Қуандым, Түбі жоқ пәк махаббаттың көзіне қарадым.

Періштелер өздерінің кереметтерінен қорқып, қанаттарын тартып, жылады.

Кетсін, тізілген мамық, Жер, жоқ жерден алынған.