Проснись - Ассаи

Быстрыми шагами вниз, прямо на мост.

Не видеть угасающих огней и дорог,

Не замечать людей вокруг.

Проснись!

Перестань себе врать, планеты смотрят на нас.

И в каждом окне огонь, но медленно гаснет.

Пар изо рта превращается в лед,

Сон в ночном трамвае, идущем к Невскому.

Со мной был глупый длинный зонт.

Дышать твоими духами, через плечо видеть грудь.

Ноль часов, ноль минут — это все, что я знаю о тебе.

Проснись!

Ты все выдумал.

Голоса в твоей голове хотят больше.

Голоса в твоей голове хотят больше.

Проснись!

Все выдумал.

Голоса в твоей голове хотят больше.

Голоса в твоей голове хотят больше.

Проснись!

Нависая над водой, мост грустил.

Под ногами хрустел красный снег.

И губы целовали обмякшее тело.

Прости меня.

Кто, если не ты, простит меня.

Кто, если не ты?

И в этом мире сейчас как будто бы нет этих звезд.

Удивленные лица вокруг.

Как будто бы каменный стук моих век.

И мой размеренный сон — это смерть.

И мне совсем не холодно, нет.

Не нужно так на меня смотреть.

Прошу, проснись.

Я не заметил, как солнце летит вниз.

Я не заметил, как солнце летит вниз.

Я не заметил, как солнце летит…

Проснись!

Я все выдумал.

Голоса в моей голове хотят больше.

Голоса в моей голове хотят больше.

Проснись!

Ты все выдумал.

Голоса в твоей голове хотят больше.

Голоса в твоей голове хотят больше.

Проснись!

Тікелей көпірге қарай жылдам қадамдар.

Сөніп тұрған шамдар мен жолдарды көрмеу үшін,

Айналадағы адамдарды байқамаңыз.

Ояну!

Өзіңізге өтірік айтуды доғарыңыз, планеталар бізге қарап тұр.

Әр терезеде өрт, бірақ баяу сөнеді.

Ауыздағы бу мұзға айналады

Невскийге баратын түнгі трамвайда ұйықтаңыз.

Менің қасымда ақымақ ұзын қолшатыр болды.

Хош иіспен дем алыңыз, кеудеңізді иығыңыздан қараңыз.

Нөл сағат, нөл минут - мен сен туралы білетінім ғана.

Ояну!

Сіз бәрін ойдан шығардыңыз.

Сіздің басыңыздағы дауыстар көп нәрсені қалайды.

Сіздің басыңыздағы дауыстар көп нәрсені қалайды.

Ояну!

Барлығы ойлап тапқан.

Сіздің басыңыздағы дауыстар көп нәрсені қалайды.

Сіздің басыңыздағы дауыстар көп нәрсені қалайды.

Ояну!

Судың үстінде ілулі тұрған көпір қайғылы болды.

Аяқ астынан қып-қызыл қар.

Ал еріндері ақсаған денені сүйді.

Мені кешір.

Сен болмасаң мені кім кешіреді.

Сен болмасаң кім?

Ал бұл әлемде қазір бұл жұлдыздар жоқ сияқты.

Айналада таң қалған жүздер.

Қабағымды тас қаққандай.

Ал менің өлшенген ұйқым – өлім.

Ал мен мүлдем суық емеспін, жоқ.

Маған олай қараудың қажеті жоқ.

Өтінемін ояныңыз.

Күннің қалай ұшып бара жатқанын байқамай қалдым.

Күннің қалай ұшып бара жатқанын байқамай қалдым.

Күннің қалай ұшқанын байқамай қалдым...

Ояну!

Мен бәрін ойлап таптым.

Менің басымдағы дауыстар көп нәрсені қалайды.

Менің басымдағы дауыстар көп нәрсені қалайды.

Ояну!

Сіз бәрін ойдан шығардыңыз.

Сіздің басыңыздағы дауыстар көп нәрсені қалайды.

Сіздің басыңыздағы дауыстар көп нәрсені қалайды.

Ояну!