Sinnflut - Agrypnie

Die See geschwärzt durch dunkle Wolken

Die Brandung schlägt mir wütend ins Gesicht

Woge für Woge reisst die Gischt das Land hinfort

Stimmen rufen sehnsüchtig meinen Namen

Der tosende Donner der nahenden Wellen

Erfüllt mich und gibt mir Hoffnung auf Erlösung

Messerscharfe Klippen trotzen unbeugsam dem Untergang

Die Brandung brüllt mir fordernd ins Gesicht

Woge für Woge wäscht der Strom mein Sein ins Reine

Ich schliesse meine Augen, die Sinnflut trägt mich hinfort

Schwerelosigkeit ergreift Besitz von meinem ausgelaugten Körper

Stille und Frieden wiegen mich im Takt der zyklischen Gezeiten

Der Sog des tiefen Meeres erlischt die Flammen meines ruhelosen Herzens

Am Horizont durchbricht bereits der erste Sonnenstrahl die schwarzen

Regenwolken

Теңізді қара бұлт қаптайды

Серфинг бетіме ашулы түрде ұрады

Толқын артынан толқын, бүріккіш жерді сыпырып әкетеді

Дауыстар сағынышпен атымды шақырады

Жақындап келе жатқан толқындардың күркіреуі

Мені толтырады және құтқарылу үмітін береді

Ұстарадай өткір жартастар батып бара жатқан жоқ

Серфинг менің бетімде талапты түрде айқайлайды

Толқын артынан толқын, дария менің барымды жуады

Көзімді жұмамын, мағына тасқыны алып кетеді мені

Салмақсыздық таусылған денемді басып алды

Тыныштық пен тыныштық мені циклдік толқындардың ырғағына итермелейді

Тұңғиық теңіздің тартылуы тынышсыз жүрегімнің жалынын сөндіреді

Көкжиекте күннің алғашқы сәулесі қараларды жарып өтіп жатыр

жаңбыр бұлттары