Серенада - Сергей Пенкин

Песнь моя летит с мольбою

Тихо в час ночной.

В рощу легкою стопою

Ты приди, друг мой.

При луне шумят уныло

Листья в поздний час,

И никто, о друг мой милый,

Не услышит нас.

Слышишь, в роще зазвучали

Песни соловья,

Звуки их полны печали,

Молят за меня.

В них понятно все томленье,

Вся тоска любви,

И наводят умиленье

На душу они.

Дай же доступ их призванью

Ты душе своей

И на тайное свиданье

Ты приди скорей!

Әнім дұғамен самғады

Түнде тыныш.

Жеңіл аяқпен тоғайға

Сен кел, досым.

Айдың астында олар күңгірт дыбыс шығарады

Кешке кетеді

Ешкім де, қымбатты досым,

Бізді естімейді.

Тыңдаңыз, олар тоғайда дауыстады

бұлбұл әндері,

Олардың үндері мұңға толы,

Олар мен үшін дұға етеді.

Оларда барлық тайқылық анық,

Махаббаттың барлық қайғысы

Және нәзіктік әкеліңіз

Олар жан үшін.

Олардың қоңырауларына рұқсат беріңіз

Сен сенің жаныңсың

Және жасырын кездесуде

Сен тез кел!