Cadence - Sami Yusuf

On that moment before all moments,

On that morn before the world was born,

When we did Thy Lordship witness,

Seeing Thy Countenance, hearing Thy Command,

Uttering the yea that echoes forever within,

Did we the cadence of Divine Music hear.

In this lowly world I hear that Music near and far,

In the plucking of the oud and the tar,

In the drone of the sitar and the gong of the gamelan,

In the haunting melodies of those monks

Singing in unison of Thy Glory,

In the rhythmic drumbeats issuing from verdant forests,

And the shepherd’s ney breathing upon the hills,

In all those voices chanting of the love for Thee,

In all music that celebrates Thy Beauty inviolable,

I do hear that cadence of Divine Music,

And so in the chanting of the birds and the singing of the whales,

In the murmur of the wind through those majestic trees,

And even in the silent invocation of the mountains and the stars,

For is not the substance of all Thy creation,

But invocation of Thy Blessed Names

chanted in the cadence of Divine Music?

But most of all it is in solitude with Thee,

When I and Thou are alone in intimacy,

That I hear so clearly the cadence of that Music Divine

Which I heard on that pre-eternal dawn,

And which ceases not to resonate within,

Bearing witness to the reality of Thy Presence,

Echoing the cadence of that Divine Music,

Echoes from the myriads of created beings

That are but nothingness reflecting Thy Theophanies.

Let me be alone in Thy intimacy,

So as to hear again in the clearest of sounds,

The cadence of that Music Divine

Which I heard at the moment of encounter with Thy Face,

In that pre-eternal moment of creation,

The moment that is now and ever shall be the eternal now.

Барлық сәттер алдында сол сәтте,

Дүние дүниеге келмес бұрын сол күні,

Біз сенің Тәңірің куә болған кезде,

Түріңді көріп, өсиетіңді тыңдап,

Мәңгілік жаңғырық иә деп,

Біз Құдайдың музыкасының ырғағын естідік пе?

Мына бейшара дүниеде мен естимін сол Музыканы алыс-жақын,

Уд пен шайырды жұлуда,

Ситар мен гамелан гонгының дронында,

Сол монахтардың елең еткізетін әуендерінде

Даңқыңды бірлестіріп,

Жасыл ормандардан шыққан ырғақты барабанда,

Ал шопанның нейі төбелерде тыныстап,

Саған деген сүйіспеншілікті жырлаған дауыстардың барлығында,

Сіздің сұлулығыңызды мызғымас деп атайтын барлық музыкада,

Мен Құдайдың музыкасының ырғағын естимін,

Құстардың ән айтуында және киттердің ән айтуында,

Сол керемет ағаштар арқылы соққан желде,

Тіпті таулар мен жұлдыздардың үнсіз үндеуінде де,

Сенің жаратылысыңның мәні емес,

Бірақ Құтты есімдеріңізді шақыру

Құдайдың музыкасының каденциясында айтты?

Бірақ бәрінен ең  сенімен  жалғыздық   

Мен ен сен жалғыз жақын болғанда ,

Мен сол музыкалық құдайдың ырғағын анық естимін

Естігенім сол мәңгілік таңда,

Ішінде резонанс тудырмайтын,

Сенің қатысуыңның ақиқатына  куәлік ете отырып,

Сол құдайлық музыканың ырғағын қайталап,

Сансыз жаратылған жаратылыстардың жаңғырығы

Бұл сенің теофанияларыңды көрсететін ешнәрсе ғана.

Сенің жақындығыңда жалғыз қалуыма рұқсат ет,

Дыбыстардың ең таза нұсқасында қайтадан есту үшін,

Сол музыканың құдайдың ырғағы

Мен сенің жүзіңмен кездескен кезде естідім,

Сол мәңгілік жаратылу сәтінде,

Қазір және әрқашан мәңгілікке болатын сәт.