Festung - Maybebop

Auf einer Anhöhe, vage zu sehen

Steht sie, nebelverhangen

Türme mit Stufen, zu steil, sie zu gehen

Mauern, zu hoch, um dahinter zu spähen

Glanz und Größe vergangen

Gräben, die drohend die Gründe durchqueren

Niemals je zu bezwingen

Zugbrücken, die das Passieren verwehren

Tore, die eisern den Zugang versperren

Ketten, die im Winde singen

Hinter den Toren führen Wege hinein

Tief ins Innere sie dringen

Rüstungen stehen in reglosen Reih’n

Fackeln umhüllen sie mit dämmerigem Schein

Und ich schreite allein

Durch die Hallen aus Stein

In meiner Festung

Und ich schreite allein

Durch die Hallen aus Stein

In meiner Festung

Gemälde erzählen von vergangener Zeit

In ehemals leuchtenden Farben

Die Brücken geöffnet, die Tore waren weit

Die Burg, sie war stolz und erhaben

Man tanzte beseelt bei Musik und bei Wein

Ein jeder fiel in die Gesänge mit ein

Heute schreit' ich allein

Durch die Hallen aus Stein

In meiner Festung

Und ich schreite allein

Durch die Hallen aus Stein

In meiner Festung

Wenn ich mich zwinge, die Stufen zu gehen

Hoch bis hin zu den Zinnen

Kann ich sie dunkel am Horizont sehen:

Hunderte Festen, die warnen und flehen

Stumm wie verlassen seh ich sie dort stehen

Doch weiß ich, dass in ihnen Menschen noch gehen

Und sie schreiten allein

Durch die Hallen aus Stein

In ihrer Festung

Und sie schreiten allein

Durch die Hallen aus Stein

In ihrer Festung

Төбеде, анық емес көрінеді

Ол тұманға оранған тұр

Басқыштары тым тік мұнаралар

Артына қарау үшін қабырғалар тым биік

Керемет пен ұлылық кетті

Жерді қорқытып өтетін арықтар

Ешқашан жеңуге болмайды

Өтуге кедергі келтіретін көпірлер

Темірге кіруге кедергі жасайтын қақпалар

Желде ән салатын шынжырлар

Жолдар қақпалардың артына апарады

Олар ішке терең енеді

Құрыш қозғалыссыз қатарда тұрады

Алаулар оларды күңгірт нұрға бөледі

Ал мен жалғыз жүремін

Тас залдар арқылы

Менің қамалымда

Ал мен жалғыз жүремін

Тас залдар арқылы

Менің қамалымда

Суреттер өткенді айтады

Бұрынғы ашық түстерде

Көпірлер ашылды, қақпалар кең болды

Қамал, ол мақтанарлық және керемет болды

Адамдар музыка мен шарапқа қызыға биледі

Бәрі қосылды

Бүгін жалғыз жылап отырмын

Тас залдар арқылы

Менің қамалымда

Ал мен жалғыз жүремін

Тас залдар арқылы

Менің қамалымда

Мен өзімді баспалдақпен жүруге мәжбүрлеген кезде

Соғыстарға дейін

Мен оларды көкжиекте қараңғы көре аламын ба?

Ескертетін және жалбарынатын жүздеген мерекелер

Мен оларды тастап кеткендей үнсіз тұрмын

Бірақ мен олардың ішінде әлі де адамдар жүретінін білемін

Және олар жалғыз жүреді

Тас залдар арқылы

Олардың қамалында

Және олар жалғыз жүреді

Тас залдар арқылы

Олардың қамалында