Prośba - Maryla Rodowicz

Nie pytaj mnie, co czuje dziki ptak

Kiedy przemierza bezmiar oceanu

Nie mów mi że wolność ma słodki smak

Kiedy nade mną tysiąc stoi Panów.

Złotych ścian nie pragnę ani drzwi

W domach ze złota i kraty są ze złota

O jedno proszę, daj Panie poczuć to

Co czuje ptak, gdy otwierają wrota.

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

Minionych dni nie liczę ani lat

Nie ważne co było, a ważne to co będzie

Każdemu z nas pisane coś tam jest

Każdemu z nas los cienką nitkę przędzie

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

Жабайы құстың сезімін сұрамаңыз

Ол мұхиттың кеңдігін басып өткенде

Еркіндіктің дәмі тәтті деп айтпа

Менің үстімде мың Раббы болғанда.

Мен алтын қабырғалар мен есіктерді қаламаймын

Алтын үйлерде және алтын құймаларда

Бір нәрсені өтінемін, Жаратқан Иеміз сезінсін

Қақпаны ашқанда құс не сезінеді.

О, Раббым, маған тағы бір сәт бер

Уа, Раббым, маған бір сәт бер

Мен мұнда әлі тірі екенімді сезінуге рұқсат етіңіз

Еш ойланбаңыз, маған сезім беріңіз.

Мен өткен күндерді санамаймын

Не болды, маңыздысы не болады

Әрқайсымыз үшін жазылған нәрсе бар

Барлығымыз жіңішке жіп иірдік

О, Раббым, маған тағы бір сәт бер

Уа, Раббым, маған бір сәт бер

Мен мұнда әлі тірі екенімді сезінуге рұқсат етіңіз

Еш ойланбаңыз, маған сезім беріңіз.

О, Раббым, маған тағы бір сәт бер

Уа, Раббым, маған бір сәт бер

Мен мұнда әлі тірі екенімді сезінуге рұқсат етіңіз

Еш ойланбаңыз, маған сезім беріңіз.