Poetas - Mariza

Ai as almas dos poetas

Não as entende ninguém;

São almas de violetas

Que são poetas também

Andam perdidas na vida

Como as estrelas no ar;

Sentem o vento gemer

Ouvem as rosas chorar!

Só quem embala no peito

Dores amargas e secretas

É que em noites de luar

Pode entender os poetas

E eu que arrasto amarguras

Que nunca arrastou ninguém

Tenho alma pra sentir

A dos poetas também!

Ақындардың жаны қайғы

Оларды ешкім түсінбейді;

Олар фиалкалардың жандары

кімдер де ақын

Олар өмірде жоғалады

Ауадағы жұлдыздар сияқты;

Желдің жылағанын сезіңіз

Раушандардың жылағанын тыңдаңыз!

Тек оны кеудеге орағандар ғана

Ащы және жасырын ауырсынулар

Бұл айлы түндерде

Ақындарды түсіне алады

Ащылықты сүйрететін менмін

бұл ешқашан ешкімді сүйретпеді

Сезетін жаным бар

Ақындарға да!