Er dachte - Klaus Hoffmann

Er stand auf der Brücke über'm aufgewühlten Fluß

Und er dachte und dachte und dachte

Die Stimme in ihm sagte

Warum gehst du nicht zu dir

Er dachte und dachte und dachte

Schon so lange hatte er gegrübelt und gesucht

Seine Frage in der Dunkelheit gefragt

Wo ist denn dieses blöde Glück, wo ist es denn, verflucht

Er dachte und dachte und dachte

Er stand auf der Brücke über'm aufgewühlten Fluß

Und er dachte und dachte und dachte

Und die Stimme in ihm sagte

Warum gehst du nicht zu dir

Er dachte und dachte und dachte

Denn er hatte eine Sehnsucht

Nach dem unbekannten Land

Doch es blieben die Gedanken wie Gebot

Denn sein Kopf war ihm vertrauter

Als die rechte linke Hand

Er dachte und dachte und dachte

Er stand auf der Brücke über'm aufgewühlten Fluß

Und er dachte und dachte und dachte

Und die Stimme in ihm sagte

Warum gehst du nicht zu dir

Er dachte und dachte und dachte

Er dachte und dachte und dachte

Er dachte und dachte und dachte

Турбулентті өзеннің үстіндегі көпірде тұрды

Ал ол ойланып, ойланып, ойланып қалды

— деді ішіндегі дауыс

Неге өзіңе бармайсың

Ойланып, ойланып, ойланып қалды

Ол көптен бері ойланып, ізденді

Қараңғыда сұрағын қойды

Бұл ақымақ бақыт қайда, қайда, қарғыс атсын

Ойланып, ойланып, ойланып қалды

Турбулентті өзеннің үстіндегі көпірде тұрды

Ал ол ойланып, ойланып, ойланып қалды

— деді оның ішіндегі дауыс

Неге өзіңе бармайсың

Ойланып, ойланып, ойланып қалды

Өйткені оның сағынышы болды

Белгісіз елге

Бірақ ойлар өсиет ретінде қалды

Өйткені оның басы оған көбірек таныс еді

Оң сол қол сияқты

Ойланып, ойланып, ойланып қалды

Турбулентті өзеннің үстіндегі көпірде тұрды

Ал ол ойланып, ойланып, ойланып қалды

— деді оның ішіндегі дауыс

Неге өзіңе бармайсың

Ойланып, ойланып, ойланып қалды

Ойланып, ойланып, ойланып қалды

Ойланып, ойланып, ойланып қалды