Прощай? - Калинов Мост

Все, о чем вдвоем в ночи молчали,

Знали только ты да я,

Торопила тайна сенью чалой

Породниться без стыда.

Раскаленным воздухом надежды

Обжигались сгоряча,

Где искрилось безмятежно

Зеркало ручья.

Негодует пусть ревнивый ветер,

В клочья рвет знамений паруса…

Я же от заката до рассвета

Не могу сказать: «Прощай»

Расскажи мне сказку — я поверю,

Рассмеши меня до слез,

Будет с кем капканы ставить зверю —

Поохотимся всерьез.

Перекрестки сверим на ладонях

И распустим пояса —

Полетят отрадно стоны

Прямо в небеса.

И когда в соленом вихре будней

Помощи попросишь невзначай —

Я, в твоей судьбе надежный спутник,

Не спешу сказать: «Прощай»

Поутихли пламенные речи,

Все читаем по глазам.

Пусть отныне страждущих излечит

Серебристая роса.

И сердечно высятся ответы,

Навсегда в руке рука,

И хранит частицу света

Прежняя река.

Разделяют время и пространства,

Обручает золото луча.

Все же с неизменным постоянством

Не могу сказать: «Прощай»

Не спешу сказать: «Прощай»

Не могу сказать: «Прощай

Түнде екеуміз үндемей қалғанның бәрі,

Сен екеуміз ғана білдік

Асығыс жұмбақ ыңылдаған көлеңкеде

Ұятсыз ата-ана.

Үміттің ыстық ауасы

Ыстық күйіп,

Ол тыныш жарқыраған жерде

Ағын айнасы.

Қызғаныш жел ашулансын,

Желкеннің белгілері жыртылған ...

Мен кештен таңға дейінмін

Қоштаса алмаймын

Маған бір оқиғаны айтыңыз - мен сенемін

Көз жасыма күлкі сыйла

Жануарға тұзақ салатын біреу болады -

Шынайы болайық.

Жол қиылысы алақандарды тексереді

Ал белдіктерді босатайық -

Жылағандары қуантады

Тіке аспанға.

Ал күнделікті өмірдің тұзды құйынында

Кездейсоқ көмек сұраңыз -

Мен сенің тағдырыңда сенімді серігім,

Мен қоштасуға асықпаймын

Жалынды сөздер басылды,

Барлығымыз көзбен оқимыз.

Қазірден бастап азапқа шипа берсін

Күміс шық.

Жауаптарды шын жүректен көтеріңіз,

Мәңгі қолында,

Және жарықтың бір бөлігін сақтайды

Бұрынғы өзен.

Бөлек уақыт пен кеңістік

Сәуленің алтынына құда түседі.

Дегенмен өзгермейтін тұрақтылықпен

Қоштаса алмаймын

Мен қоштасуға асықпаймын

Қоштаса алмаймын