Eco - Jorge Drexler

Esto que estás oyendo ya no soy yo

Es el eco del eco, del eco de un sentimiento

Su luz fugaz alumbrando desde otro tiempo

Una hoja lejana que lleva y que trae el viento

Yo, sin embargo, siento que estás aquí

Desafiando las leyes del tiempo y de la distancia

Sutil, quizás, tan real como una fragancia

Un brevísimo lapso de estado de gracia

Eco… eco

Eco… eco

Ocupando de a poco el espacio de mi abrazo hueco

Esto que canto ahora continuará

Derivando latente en el éter, eternamente

Inerte, así, a la espera de aquél oyente

Que despierte a su eco de siglos de bella durmiente

Eco… eco

Eco… eco

Ocupando de a poco el espacio de mi abrazo hueco

Eco… eco

Eco… eco

Ocupando de a poco el espacio de mi abrazo hueco

Esto que estás oyendo ya no soy yo…

Ya no soy yo… Ya no soy yo… Ya no soy yo…

Сенің естіп тұрғаның енді мен емес

Бұл жаңғырықтың жаңғырығы, сезім жаңғырығы

Оның өткінші нұры басқа уақыттан жарқырайды

Желді көтеріп, әкелетін алыстағы жапырақ

Дегенмен мен сенің осында екеніңді сеземін

Уақыт пен қашықтық заңдарын бұзу

Нәзік, мүмкін, хош иіс сияқты шынайы

Өте қысқа жеңілдік кезеңі

жаңғырық... жаңғырық

жаңғырық... жаңғырық

Бірте-бірте қуыс құшағымның кеңістігін басып жатыр

Менің қазір айтатын әнім жалғасын табады

Эфирде тыныштықта, мәңгілік

Инертті, осылай, сол тыңдаушыны күтуде

Бұл оның ғасырлар бойы ұйықтап жатқан сұлулық жаңғырығын оятады

жаңғырық... жаңғырық

жаңғырық... жаңғырық

Бірте-бірте қуыс құшағымның кеңістігін басып жатыр

жаңғырық... жаңғырық

жаңғырық... жаңғырық

Бірте-бірте қуыс құшағымның кеңістігін басып жатыр

Сенің естіп тұрғаның енді мен емес...

Бұл енді мен емес... Бұл енді мен емес... Енді мен емес...