За того парня - Иосиф Кобзон

Я сегодня до зари встану по широкому пройду полю

Что-то с памятью моей стало

Все что было не со мной помню

Бьют дождинки по щекам впалым

Для Вселенной двадцать лет мало

Даже не был я знаком с парнем

Обещавшим я вернусь мама

А степная трава пахнет горечью

Молодые ветра зелены

Просыпаемся мы и грохочет над полночью

То ли гроза то ли эхо прошедшей войны

Бүгін мен таң атқанша кең далада тұрамын

Менің есімде бір нәрсе болды

Менімен болмағанның бәрі есімде

Жаңбыр тамшылары шұңқыр жаққа соқты

Ғалам үшін жиырма жыл аздық етеді

Мен ол жігітті де танымадым

Мен анама ораламын деп уәде бердім

Ал дала шөбінен ащы иіс шығады

Жас желдер жасыл

Түн жарымында оянып, шуылдаймыз

Не найзағай, не өткен соғыстың жаңғырығы