В темноте - Дом Ветров

Который день идет дождь — вода на окнах,

Но в хороводе ночей

Она приходит туда, где закрывают свет

Стекла больших площадей

Она строга, словно сталь, — в броне из черного шелка,

А в кармане — огонь.

Она дождется его, но только

Они вместе не поедут домой…

Он выйдет из дому в семь, потом немного в такси

Потом немного пешком.

Но если мне не веришь — спроси, он, хоть убей, не знает,

Где ее дом.

Он — молчалив и безумен, этот странный поэт

Что вечерами день ото дня

Глазами, не выносящими солнечный свет

он ищет ее, как и я…

Қай күні жаңбыр жауады - терезелерде су,

Бірақ түндердің дөңгелек биінде

Ол жарық жабылған жерге келеді

Үлкен аумақты шыны

Ол болаттай қатал, қара жібек сауыт киген,

Ал қалтада от бар.

Ол оны күтеді, бірақ тек

Олар үйге бірге бармайды...

Ол үйден жетіде шығады, сосын таксиге отырып аздап

Содан кейін біраз серуендеу.

Бірақ сенбесеңіз, сұраңыз, ол менің өмірім үшін білмейді

Оның үйі қайда.

Ол үндемей, жынды, бұл жат ақын

Бұл күндіз кешке

Күн сәулесіне шыдамайтын көздерімен

ол да мен сияқты оны іздеп жүр...