Filosofias - Camané

Meu coração, que pranteias?

Não tenhas dó de ninguém…

Não queiras penas alheias

Que as tuas chegam-te bem…

Se fosses de gelo feito

De mármore ou de granito

Não galopavas aflito

Pelas ruas do meu peito

Nos artifícios das teias

Da triste melancolia;

Que fizeste da alegria

Meu coração, que pranteias?

Quem pensa muito não tem

Horas tranquilas, serenas!

Penas!

Não queiras mais penas

Que as tuas chegam-te bem…

Жүрегім, не деп жылайсың?

Ешкімді аямаңыз...

Басқа адамдардың қауырсындарын қаламаңыз

Сізге жақсы келгені үшін…

Егер сіз мұздан жасалған болсаңыз

Мәрмәр немесе гранит

Қиындыққа ұшырама

Кеудемдегі көшелер арқылы

Торлардың қолдан жасалған бұйымдарында

Қайғылы меланхолиядан;

Қуаныштан не істедің

Жүрегім, не деп жылайсың?

Кімде көп нәрсе жоқ деп санайды

Тыныш, тыныш сағаттар!

Қауырсындар!

артық қауырсындарды қаламаңыз

Сізге жақсы келгені үшін…