Ventarron - Roberto Goyeneche

Por tu fama, por tu estampa

Sos el malevo mentado del hampa;

Sos el más taura entre todos los tauras

Sos el mismo Ventarrón

¿Quién te iguala por tu rango

En las canyengues quebradas del tango

En la conquista de los corazones

Si llega la ocasión?

Entre el malevaje

Ventarrón a vos te llaman…

Ventarrón, por tu coraje

Por tus hazañas todos te aclaman…

Y a pesar de todo

Ventarrón dejó Pompeya

Y se fue tras de la estrella

Que su destino le señaló

Muchos años han pasado

Y sus guapezas y sus berretines

Las fue dejando por los cafetines

Como un castigo de Dios

Solo y triste, casi enfermo

Con su derrota mordiéndole el alma

Dejo el malevo buscando su fama

Que otro ya conquistó

Ya no sos el mismo

Ventarrón, de aquellos tiempos

Sos cartón para el amigo

Y para el maula un pobre cristo

Y al sentir un tango

Compadrón y retobado

Recordás aquel pasado

Las glorias guapas de Ventarrón

Даңқыңыз үшін, мөріңіз үшін

Сіз жер асты әлемі туралы айтылған малевосыз;

Сен барлық тауралардың ішіндегі ең таурасың

Сен баяғы Гейлсің

Дәрежеңіз үшін сізге кім тең келеді

Тангоның сынған каньенгтарында

Жүректерді жаулауда

Уақыт келсе?

Бұзықтықтардың арасында

Олар сені Гейл деп атайды...

Гейл, батылдығыңыз үшін

Сіздің ерлігіңіз үшін бәрі сізді мақтайды...

Және бәріне қарамастан

Гейл Помпейді тастап кетті

Және жұлдыздың артынан кетті

Бұл оның тағдыры оған нұсқады

Көп жылдар өтті

Және олардың әдемі келбеті мен берретиндері

Ол оларды тастап кафелерге кетіп бара жатты

Құдайдың жазасы сияқты

Жалғыз және қайғылы, дерлік ауру

Жанын тістеген жеңілісімен

Мен оның атақ-даңқын іздеп малеваны тастаймын

Басқасы жеңіп алды

сен бұрынғыдай емессің

Гейл, сол кездегі

Сен дос үшін картонсың

Ал маула үшін кедей Мәсіх

Ал сіз танго сезінген кезде

Компадрон және ретотодо

Сол өткен есіңде ме

Вентарронның әдемі даңқы